
آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
آموزههای ولایت ج 3
240حکومت میکنند و حجّت خواهند بود.1
و اگر اینها هم نبودند باز حجّت در میان سایر افراد وجود خواهد داشت؛ کما اینکه قبل از زمان پیغمبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم این مسئله بود، مانند حضرت عبدالمطّلب که از بزرگان و اولیا بوده است2 و قبل از حضرت عبدالمطّلب نیز پدران پیغمبر اکرم همه دارای این حیثیت بودهاند.3
تفاوت معنای حجّت نسبت به عالم تکوین و تشریع
لذا بهاینجهت در این مسئله فرق است؛ یک مسئله کیفیت نظام عالم است که لازم است فقط بهواسطۀ نفوس ائمه علیهم السّلام باشد، یعنی چهارده معصوم: پیغمبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم و حضرت فاطمۀ زهرا سلام اللَه علیها و ائمه علیهم السّلام، که اینها واسطۀ میان خدا و همۀ خلایق هستند نسبت به عالم تکوین.
اما نسبت به عالم تشریع و عالم تربیت، یعنی نسبت به انسان و جامعۀ انسانی مقصود از حجّت غیر از حجّت تکوینی و حجّت ولایی است، بلکه مقصود از آن قوۀ عاقله است.
بنابراین، به این بیان اشکال در این مسئله منتفی میشود و سؤالی باقی نخواهد ماند. بعد از امام زمان علیه السّلام فرزندان آن حضرت بر مردم و جامعه حکومت خواهند کرد.
اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آلِ محمّد
- رجوع شود به کمال الدّین، ج ٢، ص ٣٥٨؛ الغیبة، شیخ طوسی، ص ١٥٠ و ١٥١ و ٢٨٠؛ بحار الأنوار، ج ٥٣، ص ١٤٥ ـ ١٤٨.
- رجوع شود به الکافی، ج ١، ص ٤٤٧؛ تاریخ الیعقوبی، ج ٢، ص ١٤.
- رجوع شود به الأمالی، شیخ طوسی، ص ٥٠٠؛ نهج البلاغة (صبحی صالح)، ص ١٣٩؛ الدّر المنثور، ج ٥، ص ٩٨.
