آموزه‌های ولایت ج 3

مراتب کمال فرقی بین زمان ظهور و غیبت و این زمان و آن زمان وجود ندارد؛ چون هیچ چیزی از امام علیه السّلام غایب نیست! چراکه امام علیه السّلام به‌واسطۀ ولایت تکوینی، بر جمیع أشیاء و تمام افعال و اقوال و همۀ لحظات و تخیّلات و تصوّرات ما اشراف و سیطره دارد؛ من که الآن دارم دربارۀ این مسئله صحبت می‌کنم و شما که کلام مرا می‌شنوید، پیش از آنکه شما بشنوید و قبل از اینکه من به این الفاظ سخن بگویم، تمام این مجلس و همۀ این کلمات و عبارات ابتدائاً در نفس امام علیه السّلام مضبوط است!

اشراف مقام ولایت بر جمیع مخلوقات

 با ادلۀ عقلیه و نقلیه¹ و براهین فلسفی ثابت می‌کنیم که در ابتدای امر لازم است که این مسئله در نفس امام بوده باشد و در مرتبۀ بعد من این کلام را به شما إلقاء می‌کنم و شما این کلام مرا می‌شنوید؛ این مسئله با ادلۀ عقلیه ثابت است، نه فقط نقلیه.

 بنابراین، مهم برای انسان رسیدن به این مطلب است؛ یعنی وصول به نفس ولایت امام علیه السّلام. و از این‌جهت که چیزی از نفس قدسیۀ رحمانیۀ امام علیه السّلام غایب نیست، پس او ناظر بر احوال ما و نفس او مسیطر بر نفوس ما و مُشرِف بر افعال و اقوال و افکار ما است.

ضرورت عمل به وظیفه و تکلیف در زمان غیبت

 بنابراین، شخص نمی‌تواند فقط در انتظار ظهور حضرت بنشیند و دست روی دست بگذارد و هیچ کاری نکند، بلکه باید به وظیفه و تکلیف خود عمل کند؛ زیرا قضیۀ ظهور عبارت است از تحقّق حکومت الهی در جامعه و ایجاد حقیقت عدالت و امنیت و صلح و سلامت به أعلیٰ مرتبۀ آن و تحقّق بستر آماده برای کمال و ارتقای انسان به بالاترین مراتب کمال؛ توقّع ما از ظهور امام علیه السّلام همین است و این مسئله در هیچ حکومتی از حکومت‌ها در سطح عالم به این مرتبه و با این حیثیت وجود ندارد.

 و همۀ این مطالب مقدمه و وسیلۀ برای وصول انسان به مراتب کمال است و