آموزه‌های ولایت ج 3

آیا تا به‌حال راجع به این مسئله فکر کرده‌اید؟! این یک مسئلۀ متعارف است، چون هرکدام از متشاکیان که به دادگاه می‌روند، از قاضی می‌خواهند که به نفع آنها حکم کند نه به ضرر آنها؛ همین مسئله نسبت به امام زمان هم هست. ما دوست داریم که حضرت بگوید حق با این سید است و خوشحال می‌شویم و می‌گوییم: دیدید که حرف من صحیح است؟! دیگری هم دوست دارد که حضرت بگوید: حق با آن سید دیگر یا فلان شیخ است!

 در صورتی‌که وقتی مؤمن خدمت امام زمان می‌رسد اصلاً جایز نیست که به این مسئله فکر کند؛ فقط شکایت خود را عرضه می‌کند و تمام! حال یا حضرت به نفع او حکم کند یا برعلیه او! اصلاً نباید به نتیجۀ قضا و اینکه حضرت چگونه حکم خواهند کرد فکر کند، بلکه باید فقط تبعیت کند. آیۀ قرآن می‌فرماید: ﴿لَا يَجِدُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ حَرَجٗا﴾؛ یعنی اصلاً نباید در نفس خود هیچ حرج و گرفتگی احساس کند و از این حکم حضرت باید به بهترین وجه و با سرور و خوشحالی استقبال کند.

 یکی از رفقا ـ خدا رحمتش کند ـ که از شاگردان مرحوم والد و آقا شیخ محمدجواد انصاری ـ رضوان اللَه علیهما ـ بود، نقل می‌کرد:

بین من و یکی از تجّار بازار در یک مسئله‌ای اختلافی پیش آمد و ما این اختلاف را به دادگاه بردیم. قبل از اینکه به جلسۀ دادگاه برویم من شب قبل در خواب دیدم که یک منادی به من ندا می‌دهد: «خداوند متعال می‌خواهد تو را در دادگاه محکوم ببیند و حکم برعلیه تو صادر شود!» وقتی از خواب بیدار شدم دیدم که این قضیه به محکوم شدن من منجر خواهد شد و خوشحال و مسرور بودم. رفتیم به دادگاه و قاضی برعلیه من حکم کرد و من می‌خندیدم! آن شخص گفت: «چرا می‌خندی؟!» گفتم: «مسئله‌ای نیست، حق با توست!» آن شخص خودش گفت: «نه! من می‌دانم که حق با من نیست، چرا می‌خندی؟!» گفتم: «در خواب شنیدم که یک منادی این‌طور می‌گوید!»

تسلیم بودن امام حسین علیه السّلام در برابر ارادۀ الهی در جریان کربلا

 وقتی امام حسین علیه السّلام خواستند که از مدینه بیرون بروند، محمد بن حنفیه و ابن‌عباس به حضرت عرض کردند: «چرا می‌خواهی بروی؟!» حضرت فرمودند: «إنّ اللَهَ تعالیٰ أرادَ أن یَرانی قَتیلًا؛ خداوند اراده کرده است که مرا کشته ببیند!»