
آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
آموزههای ولایت ج 3
223سؤال و جواب
حقیقت ولایت و وظیفه مؤمن نسبت به آن
سؤال:1 ولایت چیست و جایگاه و وظیفۀ مؤمن نسبت به آن چگونه است؟
معنای ولایت
جواب: ولایت عبارت است از ربط با خداوند متعال. ولایت یعنی محبّت و لوازم محبت؛ هر کسی که دیگری را دوست داشته باشد، میگویند این ولیّ اوست و کسانی که ایمان آوردهاند اولیای خدا هستند.2
[وقتی یکی رفیق دیگری باشد و محبّت میان آنها زیاد باشد] به او مسائلی را میگوید که به دیگری نمیگوید، و اگر این رابطۀ محبّت بین آنها بیشتر شود طبعاً این رفیقش را بر مسائل مخفی و اسرار خودش مطلع میکند، و اگر باز هم بیشتر شد او را در تمام مسائل خاصّ خودش و اشتغالاتش شریک میسازد، و اگر از این حد هم فراتر رفت حتی اختیار او را بر اختیار خود ترجیح میدهد و ارادۀ او را بر ارادۀ خویش مقدّم میسازد. رابطۀ ولایت بین ما و امام علیه السّلام هم اینگونه است.
آیات وارده در این مقام
یکی از آیات قرآن میفرماید:
﴿قُلۡ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ وَإِخۡوَٰنُكُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ وَعَشِيرَتُكُمۡ وَأَمۡوَٰلٌ ٱقۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَٰرَةٞ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَآ أَحَبَّ إِلَيۡكُم مِّنَ ٱللَهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٖ فِي سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَهُ بِأَمۡرِهِۦ﴾.3
یا در آیۀ دیگر میفرماید:
﴿وَمَا كَانَ لِمُؤۡمِنٖ وَلَا مُؤۡمِنَةٍ إِذَا قَضَى ٱللَهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَمۡرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ ٱلۡخِيَرَةُ
- برگرفته از: سایت مدرسة الوحی، محاضرات جَبَلعامِل، أسئلة و أجوبة ـ الرجال، الجلسة ١.
- سوره انفال (٨) آیه ٣٤: ﴿...إِنۡ أَوۡلِيَآؤُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُتَّقُونَ...﴾.
- سوره توبه (٩) آیه ٢٤. اسرار ملکوت، ج ١، ص ٨٢:
«ای رسول ما، بگو به این مردم: اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و خویشاوندانتان و اموالی که گرد آوردهاید و داد و ستدی که بیم ضرر و زیان او را دارید و مسکنها و منازلی که در آن سکنیٰ گزیدهاید، محبوبتر و عزیزتر باشد از خدا و رسول او و جهاد و ستیز با کفّار در راه خدا، پس همانا نگران عذاب و قهر پروردگار باشید که دامنگیر شما خواهد شد!»
