
آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
آموزههای ولایت ج 3
210پاسخ به برخی از شبهات مخالفین فلسفه و عرفان
الآن بسیاری از افراد میگویند: «انسان نباید فلسفه و عرفان بخواند و مکتب عرفان افراد را گمراه میکند!» چرا گمراه میکند؟ بنده عرفان خواندهام آیا گمراه شدهام؟! واقعاً گمراه شدهام؟! من مانند شما نماز میخوانم و قرآن میخوانم و مانند شما حج بجا میآورم، چگونه من میشوم گمراه و شما میشوی هدایتشده؟ واقعاً باید از اینها پرسید که کجای این مسئله گمراهی و ضلالت است؟!
حکایاتی از شدت ارادت اهل فلسفه و عرفان به خاندان عصمت و طهارت
علامه طباطبائی ـ رضوان اللَه علیه ـ اولفیلسوف خاورمیانه و جهان اسلام بود، درحالتیکه ولایت ایشان نسبت به ائمه علیهم السّلام از همۀ این مراجع ـ چه قبلیها و چه بعدیها ـ بهتر و بالاتر و شریفتر و قویتر بود! همیشه در هر روز ماه رمضان قبل از افطار به حرم حضرت فاطمۀ معصومه سلام اللَه علیها به زیارت میرفت و ضریح را میبوسید و بعد به خانه برمیگشت و افطار میکرد! کدامیک از این مراجع این کار را میکنند؟! بعد میگویند ایشان گمراه و گمراهکننده است! آیا این مفسّر قرآن گمراه و گمراهکننده است؟! چطور؟!
آقا شیخ محمدجواد انصاری ـ رضوان اللَه علیه ـ یکی از اساتید عرفان پدر ما و اهل همدان بود. شاید در روح مجرّد دربارۀ او خوانده باشید.1 جدّ مادری2 ما میگفت:
در معیّت ایشان در ایّام زمستان به زیارت امام رضا علیه السّلام مشرّف شدیم. ایشان به شاگردان خود میگفت: «من میخواهم تنها به زیارت بروم و نمیخواهم کسی با من باشد یا پشتسرم حرکت کند.»
یک روز با خود گفتم: ایشان همیشه اینطور میگوید، من پشتسر ایشان حرکت میکنم تا ببینم ایشان چطور زیارت میکند!
وقتی ایشان بیرون رفت من نیز پشتسر ایشان با فاصلۀ پنجاه متری حرکت کردم تا مرا نبیند. وقتی به فاصلۀ صد متری حرم رسید، دیدم دیوارهای اطراف را بوسید، بعد از پنجاه متر دوباره بوسید و بعد از پنجاه متر دوباره
- رجوع شود به روح مجرّد، ص ٣٧ ـ ٥٨.
- مرحوم حجّةالإسلام حاج سید عبدالحسین معین شیرازی رحمة اللَه علیه. (محقق)
