
آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
آموزههای ولایت ج 3
199نویسنده با استناد به آیه: ﴿وَلَوۡ كُنتُ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ لَٱسۡتَكۡثَرۡتُ مِنَ ٱلۡخَيۡرِ﴾1 ثابت کرده بود که امام علیه السّلام [علم غیب ندارد]؛ درحالیکه این شخص اصلاً نفهمیده معنای آیه چیست و فهم او در همین حد است.
بعضی دیگر از همین علما و مراجعی که الآن در حوزه هستند و حیات دارند، میگویند: «امام مانند سایر افراد ولایت تکوینی ندارد و فقط خداست که ولایت تکوینی دارد.»2 تمام اینها در حالی است که روایات بسیاری حکایت از این مسئله میکند! بهعنواننمونه:
در روایتی از امام صادق علیه السّلام آمده است:
نَزِّلونا عَنِ الرُّبوبیّةِ و قولوا فینا ما شِئتُم.3
یا اینکه:
نَحنُ صَنائِعُ اللَهِ و الخَلقُ بَعدُ صَنائِعُ لَنا.4
- سوره اعراف (٧) آیه ١٨٨. امام شناسی، ج ١٢، ص ١٨:
«و اگر من اینطور بودم که از غیب و پنهان، علم و اطلاع داشتم البته خیر و خوبی را برای خودم زیاد میکردم.» - رجوع شود به سلسله مباحث امامت و مهدویّت، آیةاللَه صافی گلپایگانی، ج ١، ص ٧٩.
- رجوع شود به: بصائر الدرجات، ج ١، ص ٢٤١؛ الاحتجاج، ج ٢، ص ٤٣٨؛ کشف الغمّة، ج ٢، ص ١٩٧؛ مختصر البصائر، ص ١٨٨؛ الخصال، ج ٢، ص ٦١٠ ـ ٦١٤؛ إرشاد القلوب، ج ٢، ص ٤٢٧؛ الکمات المکنونة، ص ١٥٨. اسرار ملکوت، ج ٢، ص ١٢٦:
«ما را از مرتبۀ ربوبیت و خدایی پایین آورید و حکم مخلوق بر ما بنهید، آنگاه هرچه درخور فهم و ادراک شماست (از صفات و ملکات و امور غیر عادیه و مسائل عجیبه و غریبه) ما را بدان متّصف کنید.» - نهج البلاغة (صبحی صالح)، ص ٣٨٦؛ الغیبة، شیخ طوسی، ص ٢٨٥؛ الاحتجاج، ج ٢، ص ٤٦٧. با قدری اختلاف در مصادر. امام شناسی، ج ٥، ص ١٣٠:
«ما دستپروردگان پروردگارمان هستیم، و مردم پس از این دستپروردگان ما هستند.»
- سوره اعراف (٧) آیه ١٨٨. امام شناسی، ج ١٢، ص ١٨:
