آموزه‌های ولایت ج 3

دارد و...؛ بعد شخص عالمی از او پرسیده بود: «این روایت‌ها کجایند؟» گفته بود: «من این روایت‌ها را [از خود] گفته‌ام تا مردم بیشتر به قرائت قرآن رغبت کنند!»¹ به تو چه مربوط است؟! مگر تو وکیل قرآنی؟! مگر تو وصی هستی؟! ما باید روایتی را که از امام راجع به قرآن نقل شده است بیان کنیم، والسّلام! تمام! به ما چه مربوط است که بیاییم فضول و کاسۀ داغ‌تر از آش بشویم و به این نحوه [عمل کنیم]؟! آخرِ این [راه] بن‌بست است؛ همین بن‌بستی که...؛ بله!

 اینجاست که بزرگان و عرفا به افراد می‌گفتند: از اول باید پایت را دقیق بگذاری و از اول حرف‌هایت روی حساب باشد؛ تو فقط یک مکلّف و یک عبد هستی و بقیه‌اش به تو مربوط نیست! اسلام در اینجا بالا برود، به تو ربطی ندارد؛ اسلام در اینجا ضعیف باشد، به تو چه ربطی دارد؟! تو وکیلی؟! آن کسی که وکیل اسلام است امام زمان است و ما نیستیم! آن کسی که ولیّ است، امام زمان است! آن کسی که قیّم است، امام زمان است! هرچه خودش می‌خواهد انجام می‌دهد و هیچ ارتباطی [به ما] ندارد، فضولی هم در کار او موقوف! ما باید به فکر خودمان باشیم، به ما چه که بیاییم برای یک مسئله دلمان بسوزد؟!

 إن‌شاءاللَه خداوند به ما توفیق بدهد که همان‌طوری‌که اولیا و ائمه می‌خواهند در راهشان حرکت کنیم و به آن سمت پیش برویم.

اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آلِ محمّد