آموزه‌های ولایت ج 3

او می‌زند! ولی خب آقا اهل رعایت بودند، فرمودند: این چیست آقا؟

 ـ قربان، این وجوهات است.

 ـ بگذارید در جیبتان! شما از چه شخصی تقلید می‌کنید؟

 ـ از فلان شخص. (ظاهراً آقای خمینی)

 ـ ببرید پیش آقای سید محمدصادق لواسانی¹ و به ایشان بدهید.

 آقا، رنگ این فرد شد عین لبو! رفت سرِجایش نشست و تربیت شد؛ باید مؤدب بود، این [وضعیت] چیست؟! بعد وقتی خواست برود، ایشان در گوش او گفتند: «نام مرا هم نمی‌برید!» این می‌شود اخلاص! این روش‌ها را باید یاد بگیریم.

عمل بر طبق مبانی، راه رسیدن به مقامات عالیه

 حالا اگر کسان دیگر باشند ـ بالأخره خودمان در کار هستیم و این کار و برنامۀ ما است ـ می‌گویند: «عرض سلام ما را هم خدمتشان ابلاغ بفرمایید!» [اما ایشان فرمودند]: «نام مرا هم نمی‌برید!» توجه می‌کنید؟ آن‌وقت این می‌شود آقای آقا سید محمدحسین و همان کسی که باید برسد!

 اینها همین کارها را کردند دیگر! همین‌طوری که آدم صبح از زیر بتّه بلند نمی‌شود یک‌دفعه بشود عارف! بالأخره کار دارد، حساب و کتاب دارد و منِ پسر آقا و شما هم فرق نمی‌کنیم! راه یکی است؛ منِ پسر علامه اگر عمل کردم به من هم می‌دهند و اگر عمل نکردم و شما عمل کردید، به شما می‌دهند و به من نمی‌دهند! خدا شوخی ندارد و همۀ بندگانش پیش او یکسان هستند؛ همۀ آنها!

 إن‌شاءاللَه [ادامۀ بحث] اگر حیاتی باقی بود و توفیق تشرّف، برای بعد. إن‌شاءاللَه خداوند ما را موفق کند به راه بزرگان، به معرفت بزرگان و عمل به سیره و سنّت آنها و اینکه از آن مسیری که آنها در طی آن مسیر رفتند و رسیدند، خدا از آن مسیر ما را به کناری نگذارد.

اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آلِ محمّد