آموزه‌های ولایت ج 3

آقای اخوی، شما می‌دانید ما برای چه به مشهد آمدیم؟ ما دیدیم این مردم برای اسلام قیام کردند، خون دادند و زحمت کشیدند، نیت اینها نیت اسلام رسول‌اللَه بود¹ و به‌خاطر اسلام رسول‌اللَه خون دادند، آمدند در خیابان و زن و بچه و فرزندشان [را فدا کردند]!² بعد خدا یک هدیه‌ای در اختیار این مردم قرار داد؛ امّا ما دیدیم اینها چیزی از اسلام نمی‌دانند، معرفتی از اسلام ندارند، حقیقت اسلام را نمی‌فهمند، ولایت را نمی‌فهمند و امام را تشخیص نمی‌دهند!

 واقعاً همین‌طور است دیگر! این مردم تشخیص نمی‌دهند. بزرگ‌هایش تشخیص نمی‌دهند چه برسد به اینها!

ملاقات یکی از علماء با علامه طهرانی و بحثی در باب حدود اختیارات امام علیه السّلام

 یک دفعه ما در همان زمان شاه مشهد مشرّف شدیم. من و مرحوم آقا و اخوی آقا سید ابوالحسن بودیم و مثل‌اینکه یک نفر دیگر هم بود. در همان حال و هوای انقلاب بود؛ ظاهراً حکومت‌نظامی و از این مسائل بود و یا [داشت] شروع می‌شد. ایّام عید قربان بود. بعد از ظهر روز عرفه در همان اطاق هتل رُز نشسته بودیم که مرحوم آقا به من فرمودند: «دعای روز عرفه را بخوان!» خلاصه ما دعای روز عرفه را ـ همان ایّام ـ تا آخر رو به قبله خواندیم؛ نمی‌دانم اخوی آقا سید ابوالحسن هم کمک کرد یا نه!

 یک شب نشسته بودیم دیدیم درِ اطاق را می‌زنند، نگاه کردیم دیدیم آقای مرعشی است که در مشهد بودند؛³ ـ دو تا برادر بودند که ظاهراً هر دو فوت کرده‌اند. ـ ایشان آمدند و در را که باز کردیم، یک‌دفعه چشمشان به ما و آقا افتاد و گفتند: «به! آقا سید محمدحسین! من خیال می‌کردم...» بعد معلوم شد مثل‌اینکه آدرس را اشتباه آمده است؛