
آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
آموزههای ولایت ج 3
154وقتی میگویی، میگویند: «بداء حاصل شده است!» یا «نبوده است!» یا «من نگفتهام!» انکار! درِ انکار هم که باز است؛ حساب و کتاب ندارد و دروغ هم نمره نمیاندازد! میگوییم: «آقا، شما خودتان به ما گفتید... !» میگوید: «بنده کِی گفتهام؟!» بسیار خب، اگر نگفتهاید که هیچ!
آن زمان را خودش میداند و کسی هم غیر از او خبری ندارد؛ فقط اولیا اطلاع دارند که آنها هم به کسی نمیگویند. مرحوم آقا هم میفرمودند: «ظهور نزدیک است.» ولیکن ما هیچوقت ندیدیم که برای این مسئله وقتی را تعیین کرده باشند! إنشاءاللَه امیدواریم که خداوند بر ما منّت بگذارد و آن ظهور ظاهری را هم نصیب ما بفرماید و ما را از شیعیان امام علیه السّلام قرار بدهد و ما را در مرتبهای قرار بدهد که به قول مرحوم آقای حداد: «دیگر ظهور و غیبت برای ما فرقی نکند!» برای آنها اینطور بود؛ ظهور و غیبت فرقی نمیکرد.1
دیدگاه مرحوم حداد نسبت به ظهور امام زمان علیه السّلام
یک دفعه من از آقای حداد سؤال کردم: «آقا، ما میتوانیم خدمت امام زمان برسیم؟» آن موقع کمتر از هفده سالم بود. ایشان خندیدند و فرمودند:
چرا نمیتوانی؟! تا بیست شب این کارها را انجام بده، حضرت را خواهی دید.
بعد ایشان فرمودند:
مهم دیدن باطن و ظهور باطن است، وإلاّ ظهورِ ظاهر چه فایدهای دارد؟!
حالا گیرم براینکه شما امام زمان را دیدی، مگر امام زمان الآن اینجا نیست؟! من واقعاً دارم میگویم! لذا من هم آن چیزی که ایشان گفتند را اصلاً انجام ندادم. گفتم: راست میگویند! اگر من بخواهم خدمت حضرت برسم و عریضۀ خودم را به حضرت عرض کنم و این متوقّف بر دیدن باشد، بیاحترامی به امام زمان نیست؟! یعنی: «ای امام زمان ـ نَعوذُ بِاللَه، نَعوذُ بِاللَه ـ تو نمیتوانی و قابلیت این را نداری که از دل من خبر داشته باشی؛ لذا من مجبورم برایاینکه به گوشَت برسانم، ده دقیقه یا
- رجوع شود به روح مجرّد، ص ٥١٣.
