آموزه‌های ولایت ج 3

«فلانی، لباس جنب از حرام نجس نیست.»¹

 می‌فهمد دیگر! یعنی ارتباط این‌قدر ارتباط پیچیده و ضعیفی بود تا اینکه مردم مسئلۀ امامت را بفهمند و بشناسند که به این دیدن‌ها نیست، به این آمد و شدها نیست، به این درب را باز کردن‌ها و با مردم ارتباط داشتن نیست؛ راهی است که قرار می‌دهد.

فلسفۀ به امامت رسیدن امام زمان علیه السّلام در پنج‌سالگی

 این قضیۀ امام حسن عسکری علیه السّلام هم مثل جدّشان [امام جواد علیه السّلام کوتاه بود] و بیست و هشت سال بیشتر طول نکشید که شهید شدند.²

 باز ما در اینجا می‌بینیم که امام زمان دیگر رکورد را می‌شکند و در سنّ پنج‌سالگی به امامت می‌رسد!³ حالا جدّش امام جواد آن موقع نُه سال سن داشتند؛ ولی ایشان دیگر در سنّ پنج‌سالگی به امامت رسیدند. امام زمان وقتی سنّشان پنج سال بود که قدشان دو متر نبود! همین بودند و پنج سال همین قدر است. این مسئله دیگر به‌طور کلی برای مردم جا می‌افتد که نه امامت به سنّ است، نه امامت به دیدن است، نه امامت به ارتباط است، نه امامت با حضور است، نه امامت به حرف زدن است، هیچِ هیچ نیست!

 امامت یک مسئلۀ دیگری است مافوق این حرف‌ها که اصلاً در قالبِ سنّ و قد و وزن و کشش و کشیمنی و این چیزها درنمی‌آید. آن یک مطلب دیگری است و یک عنایت خاصّی است که فقط شامل چهارده نفر شده و این سکه فقط به نام این چهارده نفر زده شده است؛ بله، شیعیان آنها می‌توانند در تحتِ حمایت آنها به همان مراتب برسند که آن یک مطلب دیگر است.