آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
مرتب سازی:
آموزههای ولایت ج 3
133مدینه باشد و با مردم ارتباط داشته باشد ولیکن شما در کرمان باشید، باز ارتباطتان قطع است. حالا به صِرف اینکه امام علیه السّلام در مدینه است، [دلیل بر ارتباط نیست]؛ بین کرمان و مدینه هزارها کیلومتر فاصله است!
جمع بین عدم دسترسی به امام علیه السّلام و عدالت خداوند متعال (ت)
ببینید، ما در تخیّل زندگی میکنیم! ما امام را هم امام خیالی میدانیم؛ امام را فردی میدانیم که برایاینکه بخواهد با مردم ارتباط داشته باشد، حتماً باید در خانهاش باشد و درِ خانه هم باز باشد، حسینیه داشته باشد، منبر داشته باشد و برای مردم صحبت بکند و حرف بزند، آنوقت میگوییم: «بله، این دیگر خوب شد!» وإلاّ اگر قرار باشد امام در منزل خودش باشد و بگوید: «بنده میخواهم این یک هفته در را ببندم؛ کسی نباید بیاید!» میگوییم: «ای آقا، چهکار کنیم؟!»1
- نرمافزار کیمیای سعادت، مجموعۀ پرسش و پاسخ، ص ٣٨:
«سؤال: با عرض سلام. بهتازگی مشکلی عجیب برایم پیش آمده [و آن] این است که تقریباً دارم اعتقادم را به وجود خدا از دست میدهم درحالی[که] دلایلی نیز برای خود دارم از این قبیل که خداوند عادل نیست، چراکه مثلاً ما را در زمان غیبت به دنیا آورده و همین باعث گمراهی ما شده و مثل زمان امامان گذشته [امام] در دسترس نیست و نمیتوانیم مشکلاتمان را حل کنیم و باید به کسانی مراجعه کنیم که اطلاعات کامل ندارند. و یا چرا ما را در یک خانوادۀ شیعه به دنیا آورده و یک نفر دیگر را در جمعی کافر و همین باعث گمراهی یک فرد میشود، پس خدا عادل نیست که اینقدر بین بندههایش فرق گذاشته و مشکلاتی از این قبیل. نمیدانم مشکلم را چهطور حل کنم و همین امر باعث شده که بهعنوانمثال نمازهایم را نخوانم! لطفاً راهنمایی دقیق بفرمایید.
جواب: ”هو العلیم. پاسخ این پرسش بسیار ساده و روشن است. مگر افرادی که در زمان ائمه علیهم السّلام بودند همه به آنها دسترسی داشتهاند؟ غیر از تعدادی اندک که در شهر امام بودهاند و تازه در زمان حصر و تقیّه نبودند کسی دسترسی نداشت. افرادی که در شهرهای دور زندگی میکردند، کِی امام را میدیدند؟ و یا مثلاً در زمان امام موسی بن جعفر علیهما السّلام سالها آن حضرت در زندان بودند و کسی از ایشان اطلاع نداشت، و یا در زمان امام هادی و امام حسن عسگری علیهما السّلام غیر از اندکی از شیعیان کسی با آنها ملاقات نداشت، زیرا آنها تحتنظر بودند؛ ولی در تمام این موارد ولایت امام علیه السّلام بر احوال همۀ مردم حاکم و غالب و ناظر بود. مگر بین زمان غیبت و حضور برای امام علیه السّلام فرق میکند؟ امام که مثل من و شما نیست تا جهت اطلاع بر احوال ما مجبور باشد حضور عینی و فیزیکی در مجامع و محافل داشته باشد، در اینصورت او مانند ما خواهد بود نه امام.
او از خود شما به شما نزدیکتر است و پیش از آنکه خطوری در ذهن شما پیدا شود او اطلاع دارد و پیش از آنکه اراده بر انجام کاری بنمایید او خبر دارد، آنوقت چگونه تصوّر میکنید که وجود ما در زمان غیبت موجب نقصان کمالی ما خواهد بود؟!
و بر این اساس تولد و نشو و نمای یک فرد در اجتماع شیعی یا در بلاد کفر نیز توجیه پیدا میکند و خداوند برای او نیز پروندۀ خاصّ خود را قرار داده است. همینکه شما به امام علیه السّلام توجه کنید مشمول نظر و لطف او خواهید بود.“»
- نرمافزار کیمیای سعادت، مجموعۀ پرسش و پاسخ، ص ٣٨: