Name: آموزههای ولایت 3 - بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

آموزه‌های ولایت ج 3

127

می‌خواهید چه را انکار کنید؟! مثل‌اینکه ما الآن بگوییم: «آقا، اصلاً انقلاب اسلامی‌ای وجود نداشته و همۀ حرف‌هایی که می‌گویند بیخود است!» به ما می‌خندند! یک‌هم‌چنین قضیۀ به این مهمی که اتفاق افتاد؛ مگر می‌شود انسان تاریخ را انکار کند؟! یا بعضی از افرادی که در اینجا بودند و بعد از دنیا رفتند، انسان بگوید: «آقا، اصلاً اینها نبودند، خیالات است!» خیالات چیست آقا؟! این شخص اینجا بوده و شصت یا هفتاد سال زندگی کرده و همسایه‌ها و فامیل او را می‌شناسند. خلاصه، دستِ انکار ما خیلی عالی است و فوراً انکار می‌کنیم!
بله، شاعرالنّیل می‌آید در آنجا و در مقابل ملک‌فؤاد، [آن اشعار را می‌خواند]؛ وقتی که من این قضیه را می‌خواندم، در آنجا نوشته بود:
وقتی که شاعرالنّیل این شعر را گفت، چند نفر ـ که محبّ اهل‌بیت بودند ـ از مجلس بلند شدند، حرکت کردند و به‌عنوان اعتراض بیرون رفتند و مجلس را ترک کردند.
از جملۀ اشعارش این است:
وَ قَولَةٌ لِعلیٍّ قالَها عُمَر *** أکرِم بِسامِعِها أعظِم بِمُلقیها
حَرَّقْتُ دارَکَ لا أُبقِی عَلَیکَ بِها *** إن لم تُبایِع و بِنتُ المُصطفیٰ فیها
[ما کان غیرُ أبی‌حَفصٍ یَفوهُ بِها *** أمامَ فارِسِ عَدنانَ و حامیها]¹
1. دیوان حافظ ابراهیم، ج ١، ص ٧٥.
  اسرار ملکوت، ج ١، ص ١٨٤:
  «عجب کلام ارزشمند و بلند مرتبه‌ای است که عمر به علی خطاب نمود! چقدر کریم و بزرگوار است شنوندۀ آن و چقدر عظیم و بلند مرتبه است گویندۀ آن!
  ”قطعاً بدان که خانۀ تو را به آتش می‌کشم و تو را در آن خانه باقی نمی‌گذارم، اگر از بیعت با خلیفه ابوبکر سرپیچی نمایی؛ با اینکه دختر پیامبر در آن خانه باشد و از آنجا خارج نشود!“
  این کلام، کلامی نیست که از دهان هر کسی خارج شود، گوینده‌ای همچو عمر را می‌طلبد که بتواند در مقابل اول‌پهلوان عرب و تک‌سوار عدنان و نگهبان و پاسدار امّت عرب (عدنان) ایراد کند.»