آموزه‌های ولایت ج 3

خطر بزرگ مکاشفه‌های دروغین در زمان غیبت

 یکی از خطرات بزرگی که در زمان [قبل از] ظهور برای افراد پیدا می‌شود، این است که با توجه به حقیقت امام علیه السّلام که مخفی است و امام علیه السّلام دستور برای ظهور علنی ندارد و تکالیف براساس ظاهر است، شیطان از همین نقطه ضربۀ خود را وارد می‌کند! در زمان ظهورِ امام علیه السّلام اگر کسی ادعای نیابت و وکالت از طرف امام بکند، فوراً امام می‌گوید: «این مرد کذّاب و دروغگو است، من یک‌هم‌چنین مطلبی نگفته‌ام!» اگر در زمان رسول خدا یک نفر بگوید من از جانب رسول خدا نیابت دارم، ولیّ هستم، نائب و وکیل هستم بر اینکه فلان قضیه را انجام بدهم؛ طبعاً حضرت می‌فرماید: «دروغ است!» در زمان امیرالمؤمنین نیز همین‌طور. امّا در زمان [غیبت] امام زمان که حضرت نمی‌توانند بگویند دروغ است! حضرت که تکلیف به عیان شدن و خود را در معرض درآوردن ندارند. لذا چه کرده‌اند؟ مطالبی را به‌عنوان قانون کلی برای افراد بیان کرده‌اند:

ای مردم، هر کسی تا زمان ظهور سُفیانی مدّعی شود که مرا دیده است و از طرف من نیابت دارد، کذّاب است!¹

رؤیت امام زمان در عالم خارج و مکاشفه

 حضرت این را به‌عنوان یک قانون بیان کرده‌اند. افرادی که امام علیه السّلام را دیده‌اند که بلند نمی‌شوند بیایند به همۀ مردم جار بزنند که ما حضرت را دیده‌ایم! شکّی نیست که در زمان غیبت تا به‌حال افرادی حضرت را مشاهده کرده‌اند، مانند مرحوم سید بحرالعلوم که حضرت را بارها دیده است؛² مانند علامه حلّی که حضرت را مشاهده کرده است؛³ مانند مرحوم حاج علی بغدادی که از افرادی است که حضرت