آموزه‌های ولایت ج 3

حضور حقیقت ولایت در همه‌جا

 راه اولیای خدا راه حرکت است. کسانی که به امکنه و جاهایی که وعدۀ ملاقات حضرت داده شده است سفر می‌کنند برای‌اینکه حضرت را ببینند، هر قدمی که برمی‌دارند دارند خود را از آن حضرت دور می‌کنند! معنایش این است: «ما می‌آییم اینجا تا شما را در اینجا ببینیم!» این خنده‌دار نیست؟! حضرت می‌گوید: « در هر قدمی که تو برمی‌داری من با تو هستم، حالا مرا رها می‌کنی و مرا در یک مرتبۀ ظاهر و صوری آن‌قدر پایین می‌آوری که باید جایگاه ملاقات با خودم را در فلان مسجد و فلان محل و فلان حسینیه و فلان جا قرار بدهی؟! من در همه‌جا هستم و با تو در همۀ نیّاتت و در همۀ مواضع حضور دارم!» نه‌اینکه انسان بلند شود و یک راهی را انتخاب کند و برود تا حضرت را آن‌طرف دنیا در فلان نقطه ببیند!

حکایت سفر یکی از افراد به مناطق دور برای ملاقاتِ امام زمان

 یکی از رفقا نقل می‌کرد که یکی از بستگانش ـ با اینکه پیرمرد و اهل‌علم است ـ مدتی قبل گفته بود:

من می‌روم در بعضی از این نواحی بعیده، در یکی از همین کشورهای بسیار دور، در یک جایی، تا حضرت را در آنجا ببینم! چون گفته‌اند¹ خط مسیر حضرت در این منطقه و در این نواحی است.

 لذا ایران و زن و زندگی را ترک کرده و همه را رها کرده بود و عصازنان حرکت کرده بود تا برود در آنجا که وقتی حضرت می‌آیند رد می‌شوند، مثلاً به جایی می‌روند یا برمی‌گردند، حضرت را در این مسیرِ رفت و آمد ببیند. یک روز، دو روز، یک هفته، دو هفته، یک ماه، دو ماه گذشت امّا دید نه، ظاهراً حضرت جایشان را عوض کرده‌اند و به جای دیگر رفته‌اند! لذا برگشت سرِ جای اول خودش و خطراتی هم برای او پیش آمده بود.

هدف از ملاقات امام زمان در بیان آیةاللَه ملکی تبریزی (ت)

 اینها برای چیست؟ او خیال کرده است امام زمان هم مثل یکی از افراد عادی است که محکوم مادّه و عالَم فیزیکی مادّه و بدن و مقیّد به این بدن است و قدرت