
آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
آموزههای ولایت ج 3
73ما توانستیم مظاهر فساد را از مملکت بیرون کنیم و امر را بهدست خود بگیریم، در آن موقع اگر به شمایی که سالها شکنجه و دربهدری پیدا کردید و دچار انواع آلام و مصائب شدید، بگویند: «آقا، بسیار خب، وظیفهتان را انجام دادید، حالا از این به بعد بفرمایید بروید در منزلتان یک قدری استراحت کنید؛ ما کاری با شما نداریم و در این دولت و حکومت برای شما جایی نیست! شما بفرمایید به کار شخصی بپردازید؛ میخواهید کسب کنید، میخواهید کار کنید، میخواهید امامت جماعت کنید، میخواهید درس [بدهید]؛ هر کاری میخواهید بکنید، نسبت به مسائل حکومتی نباید کاری داشته باشید!» آیا نفس شما نسبت به این قضیه رضایت دارد یا نه؟ اگر ندارد، از الآن قدم نگذارید!1
یعنی مرحوم آقا در آن سالهای سنۀ ٤٢ ـ که بخش عمدهای از مسائل مقابله و حرکت در تشکیل حکومت اسلامی بر عهدۀ ایشان بود ـ در ارتباط با افراد اینگونه تفکر داشتند. این تفکر میشود تفکر اسلامی! نوشتن و روزنامه پخش کردن و حزب درست کردن و مردم را دعوت کردن و داد و بیداد و فلان و این حرفها و این مسائل نبوده است.
اهمیت احساس نیاز واقعیِ تمام دنیا به امام زمان علیه السّلام
تفسیر روایت: «عندَ فَناءِ الصّبرِ یَأتِی الفَرَج» (ت)
مردم باید در فلسفۀ غیبت امام زمان علیه السّلام به این نقطه برسند که احساس کنند غیر از وجود مبارک آن حضرت هیچ تشخّصی و فردی نمیتواند ضمیر تشنۀ آنها را سیراب کند!2 این یک مسئله است.
- عنوان بصری، ج ٦، ص ٤٤٠.
- نرمافزار جامع آوای ملکوت، دروس، اسفار، جلسه ٧٩١:
«تلمیذ: اینکه در روایت آمده است: ”عندَ فَناءِ الصّبرِ یَأتِی الفَرَج“؛* میتوانیم از این روایت این مطلب را استفاده کنیم که این معنا هم برای سالکین إلیاللَه لازم است که سعی کنند صبرشان را به اتمام برسانند تا اینکه یک فرجی برایشان بشود؟
استاد: نه! ببینید، صبر که دست خود انسان نیست! صبر یک حالتی است که در انسان هست. وقتی که انسان صبر میکند دو حالت دارد و البته نسبت به افراد متفاوت است: یکی اینکه در حین صبر، خودش شاعر به این صبر است که دارد صبر میکند و به هرجا هم میخواهد برسد ←
