آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
مرتب سازی:
آموزههای ولایت ج 3
47خدا هم دلش به حال حضرت موسی سوخت و آمد اینها را زنده کرد تا خلاصه نیایند بگویند که تو رفتی آنها را چهکار کردی؟!1و2
حکایت درخواست بیان اسرار الهی از سیدالشهدا توسط عدهای از اصحاب
اینهایی هم که آمده بودند خدمت سیدالشهدا، بهقول مرحوم آقا: «از همانهایی بودند که حضرت موسی انتخاب کرده بود؛ از همانها آمده بودند!»
[مرحوم آقا میفرمودند]:
وقتی که آمدند رو کردند به امام حسین، حضرت فرمود: «از من چه میخواهید؟» این به آن نگاهی کرد و آن هم یک خُرده به این نگاهی کرد، گفتند: «میخواهیم از آن مسائل و اسراری که میدانی و به کسی نمیگویی و از آن
- سوره اعراف (٧) آیه ١٥٥: ﴿وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِينَ رَجُلٗا لِّمِيقٰتِنَا فَلَمَّآ أَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ قَالَ رَبِّ لَوۡ شِئۡتَ أَهۡلَكۡتَهُم مِّن قَبۡلُ وَإِيّٰيَ أَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآ إِنۡ هِيَ إِلَّا فِتۡنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهۡدِي مَن تَشَآءُ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡغٰفِرِينَ﴾.
ترجمه: «و موسی از میان قوم خویش هفتاد مرد را برای وعدهگاه ما برگزید، پس آن زمان که آن لرزۀ شدید آنها را در برگرفت، عرضه داشت: پروردگارا، اگر میخواستی پیش از این آنها و مرا هلاک مینمودی، آیا ما را بهخاطر آنچه بیخردانِ ما انجام دادهاند هلاک میسازی؟! این جز فتنه و امتحان تو نیست، هرکه را بخواهی بهوسیلۀ آن گمراه میکنی و هرکه را بخواهی هدایت مینمایی؛ تو ولیّ و مولای مایی، پس بر ما ببخش و به ما رحم نما که تو بهترین آمرزندگانی!» (محقق)
سوره بقره (٢) آیه ٥٥ و ٥٦:
﴿وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يٰمُوسَىٰ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى ٱللَهَ جَهۡرَةٗ فَأَخَذَتۡكُمُ ٱلصّٰعِقَةُ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ * ثُمَّ بَعَثۡنٰكُم مِّنۢ بَعۡدِ مَوۡتِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ﴾.
نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ٣٨٩: «و ای بنیاسرائیل، یاد بیاورید زمانی را که گفتید: ”ای موسی، ما ایمان به خدا از گفتۀ تو نمیآوریم، مگر آنکه خدا را آشکارا دیدار کنیم!“ پس در آن حال شما را صاعقه درگرفت؛ و شما نظاره مینمودید! * [سپس شما را پس از مرگتان برانگیختیم تا شاید که شکرگزاری نمایید.]» - رجوع شود به تفسیر القمی، ج ١، ص ٢٤١. همچنین جهت اطلاع بیشتر دربارۀ تفسیر و اقوال مختلف راجع به این جریان، رجوع شود به المیزان، ج ٨، ص ٢٦٩ ـ ٢٧٢.
- سوره اعراف (٧) آیه ١٥٥: ﴿وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِينَ رَجُلٗا لِّمِيقٰتِنَا فَلَمَّآ أَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ قَالَ رَبِّ لَوۡ شِئۡتَ أَهۡلَكۡتَهُم مِّن قَبۡلُ وَإِيّٰيَ أَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآ إِنۡ هِيَ إِلَّا فِتۡنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهۡدِي مَن تَشَآءُ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡغٰفِرِينَ﴾.