
آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
آموزههای ولایت ج 3
33روحانیت ندیدید، بدانید نیستید! محک نمیخواهد! حالا امام زمان علیه السّلام بیاید و شما هم او را ببینید، چه فایده؟! چه نتیجه؟!
تفاوت اهداف ظهور برای سالکین إلیاللَه و غیر آنها
بنابراین، هدفی که در آن هدف امام باقر علیه السّلام میفرماید: «إذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ اللَهُ یدَه علیٰ رُؤوسِ العِبادِ؛ فَجَمَعَ بها عقولَهم و کَمُلَت به أحلامُهُم.»1 آن هدف برای کیست؟ برای مردم عوام است! بله، برای مردم عوام ظهور حضرت مفید است؛ امنیت برقرار میشود، عدالت برقرار میشود، اطمینان برقرار میشود و مظاهر فساد همه از بین میروند. امّا برای سالک، و برای آن کسی که از هر دقیقۀ عمر [بهره برده، مسئله متفاوت است.]
در جلسات عنوان بصری ـ اگر شنیده باشید ـ این مطلب را خدمت دوستان از اخوه و برادران عرض کردم:2 هر لحظه از عمری که خداوند در این دنیا به ما میدهد، یک لحظه از عالم برزخ را کم میکند؛ یعنی اگر قرار بر این باشد که خدا برای کمال انسان، در این دنیا پنجاه سال عمر بدهد، به همان مقدار که کم داده است در عالم برزخ اضافه میکند و اگر در اینجا آن نصیب از حیات دنیوی را به انسان داده باشد، دیگر در عالم برزخ هیچ خبری نیست. پس بدانید این لحظاتی که در این دنیا از ما میرود، نه در این دنیا و نه در آن دنیا بهجایش نخواهد آمد؛ لذا حساب دارد و این میشود خدای عادل! نگویید: «چرا فلان کس در بیستسالگی از دنیا رفت؟!» توقّع داشتید برایاینکه به کمال برسد چقدر در این دنیا بماند؟ اگر شخص در راه باشد و در بیستسالگی از دنیا برود، فرضاً پانزده سال طول میکشد برایاینکه به کمال برسد، خدا [چند] سال از آن دنیا در عالم برزخ برای او قرار میدهد! اینجا از تو کم گذاشتند، آنجا اضافه میکنند.
به هوای بعد و پس از مرگ و امثالذلک ننشینید؛ این سرمایهای است که از بین میرود و دیگر بهجای آن برنمیگردد! حال با توجه به این قضیه، چطور ما میتوانیم
- الکافی، ج ١، ص ٢٥.
- عنوان بصری، ج ٢، مجلس ١١ و ١٢.
