Name: آموزههای ولایت 3 - بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

آموزه‌های ولایت ج 3

31

پرسیدند: «تو در برون چه کردی که درون خانه آیی»¹ چه جوابی داریم بدهیم؟!
شرط مجالست و مصاحبت با امام زمان علیه السّلام
چه کنیم همیشه امام زمان علیه السّلام در قلب ما حاضر باشند (ت)
این بود مرام و مکتب اولیا و بزرگان! اولیا و بزرگان خودشان را معطّل ظهور امام زمان نکردند؛ امام زمان را در هر حالی در کنار خودشان مشاهده کردند. الآن امام زمان علیه السّلام در همین مجلس حضور دارد، امام زمان علیه السّلام در تک‌تک منازل ما و شما حضور دارد، امام زمان علیه السّلام با تمام شراشرِ وجود ما و شما مصاحبت و مجالست دارد و ما همچون موم در دست آن حضرت در تقلاّ و تکاپو هستیم. امام زمان این‌طوری است؛ نه‌اینکه یک شخص خارجی باشد که ارتباطش فقط در صورتی است که حجاب و مانعی نباشد تا ما بخواهیم او را ببینیم. آن وقتی که ما به امام توجه کردیم، آن موقع امام در قلب ما است، آن موقعی که نماز را با حضور خواندیم، بدانیم در آن موقع امام زمان علیه السّلام در خانۀ ما بوده است. مسئله از این قرار است.²
1. کلّیات عراقی، ص ٢٩٩:
  به طواف کعبه رفتم به حرم رَهَم ندادند *** که برونِ در چه کردی که درون خانه آیی؟
2. نرم‌افزار جامع آوای ملکوت، سخنرانی، سلوک خانواده ـ طهران، جلسه ٣٢:«سؤال: چه‌کار کنیم که همیشه امام زمان در قلب ما حضور داشته باشند؟جواب: حضرت در قلب ما حضور دارد، شما فقط باید توجه کنید و آن حضور را احساس کنید؛ وإلاّ حضور دارد. یک روز مرحوم حداد ـ رضوان اللَه علیه ـ به بنده فرمودند:کور باشد آن چشمی که صبح از خواب برخیزد و قبل از افتادن به در و دیوار امام زمان را نبیند! کور باشد!*حیف است این کلام بزرگان را با طلا بنویسند؛ واقعاً باید با اکسیر این کلمات را نوشت! [این کلام] یعنی چه؟ یعنی در مقام معرفت و در مقام ولایت نیاز به إحضار امام زمان نیست؛ امام زمان هست، وقتی چشم باز می‌کنی باید خود را در محضر امام علیه السّلام مشاهده کنی و او را ببینی! یک ثانیه بین برخاستن و بین این تصوّر هم نباید فاصله بیفتد، حتی یک ثانیه! همین‌که از خواب برمی‌خیزی، خوابت در تصرّف امام زمان علیه السّلام بود و نَفَس کشیدنت در تصرّف امام زمان علیه السّلام بود.اینها همه مطالب و مسائلی است که هم از نظر شهودی و هم از نظر برهانی ثابت شده است. وقتی هم که از خواب برمی‌خیزی حالت تنبّه و تذکر خود را باید با مشاهدۀ جمال او آغاز کنی.سؤال: چرا قبل از وارد شدن به مکتبِ [عرفان] ارتباط ما با امام زمان بیشتر بود؟ آیا این ”احساس“ بود؟ درصورتی‌که در این زمان سعی بر مراقبه بیشتر است!جواب: ببینید، ارتباط با امام زمان مدام ”یا حجّة بن الحسن“ گفتن و به هیئت رفتن و صدا را بلند کردن و مدام به یاد آن حضرت بودن نیست؛ ارتباط با امام زمان این است که احساس کنیم کارهایی را که انجام می‌دهیم و افکار و گفتاری که داریم، با موازین حضرت منطبق است! این می‌شود ارتباط، تمام شد!یعنی شما وقتی که دارید یک کار مثبت و خیر و مورد رضای امام زمان انجام می‌دهید، در همان موقع باید بدانید ارتباط برقرار است! و اگر کار خلافی انجام دادید و خطایی از شما سر زد، در همان موقع باید بدانید ارتباط قطع است! تمام شد، این می‌شود ارتباط. حالا رفتن در مجلس و ”یا حجّة بن الحسن“ گفتن و حدیث کساء خواندن و ”اللَهمّ عَجِّل لوَلیِّک الفَرَج“ گفتن و بعد هم هر کاری دلمان می‌خواهد انجام دادن و... اینها دیگر مسائلی است که اخیراً پیدا شده است.»* رجوع شود به روح مجرّد، ص ٥١٣.