آموزه‌های ولایت ج 3

چیست؟!» تا حالا ائمه [این سِنّی نبودند]؛ آن‌که پیغمبر بود، چهل سالش شده بود که به بعثت رسید.¹ آن‌که امیرالمؤمنین بود، در سی و سه سالگی به خلافت و امامت رسید؛ ـ چون وقتی پیغمبر به بعثت رسیدند، امیرالمؤمنین دَه‌ساله بودند؛ بیست و سه سال هم مکه و مدینه بودند، می‌شود سی و سه سال ـ² سی و سه سال هم خیلی است و سی و سه سال دیگر یک کامل‌مرد است؛ لذا می‌گوییم: «می‌شود امام بشود، عیب ندارد، مشکلی پیش نمی‌آید و سی و سه سال بد نیست!» امام حسن هم در همین حدودها و حتی بالاتر به امامت رسیدند؛ سی‌و‌هفت ساله بودند.³ امام حسین هم حتی بالاتر از امام حسن، در حدود پنجاه‌سالگی به امامت رسیدند.⁴ اینها همه قابل قبول بود و سن‌ها قابل قبول بود؛ چون سرد و گرم روزگار و فراز و نشیب حوادث را چشیده بودند؛ لذا می‌شد امام بشوند، یعنی می‌خورد به اینکه امام بشوند.

 امام سجاد هم سنّشان در کربلا بیست و چند سال بوده است.⁵ اینکه می‌گویند حضرت علی‌اکبر کوچک‌تر از امام سجاد بوده است، صحیح نیست؛ حضرت علی‌اکبر بزرگ‌تر از امام سجاد بوده‌اند. امام سجاد فرزند دوم امام حسین بوده‌اند؛ یعنی اول حضرت علی‌اکبر، بعد امام سجاد.⁶ و امام باقر، فرزند امام سجاد در روز عاشورا پنج ساله بودند!⁷