آموزه‌های ولایت ج 3

فراموش کردن امام زمان علیه السّلام علّت گرفتاری بشر

 بنابراین، بنده حقیقت مسئله و سرّ نکته را خدمت رفقا عرض کردم. ما مسئلۀ امام زمان را فراموش کرده‌ایم! امام زمان حیّ است، حاضر است، ناظر است، مشرف است، مسلّط است، مسیطر است و همه را در زیر نفوذ خودش گرفته است! وقتی عنایتی به یک فردی بشود، این عنایت از طریق حضرت شده است.

 شما الآن ببینید چه افرادی در چه افکاری هستند و در چه مسائلی دارند دوْر می‌زنند و در چه بند و بَست‌هایی زندگی و عمر خودشان را تلف می‌کنند! این‌طرفی و آن‌طرفی و طرفدار این و طرفدار آن! ولی شما فارغ از همۀ این مسائل آمده‌اید و می‌گویید حق چیست؟ دیگر این کیست و آن کیست؟! این‌طرفی کیست و آن‌طرفی کیست؟! حال بگذریم از اینکه پروندۀ همه مشخص است، به آنها کار نداریم.

ضرورت حرّیت و تمسّک به حق در همۀ احوال و حکایتی در این زمینه

 حق کجاست، ما آنجا می‌رویم! حال این حق هرجا هست، باشد! حق نباشد، نمی‌رویم! حال هرچه هم می‌خواهند بگویند، بگویند! بگویند آقا ضدّ فلان است، باشد! شما فرض کن که هستم، بعدش چه؟!

 یک وقتی آقای حسن‌زاده مباحث نفس شفا را درس می‌گفتند و من هم به درس ایشان می‌رفتم. آن زمان آقای منتظری خیلی محلّ رجوعِ ارباب‌رجوع بود و افراد مراجعه می‌کردند و خلاصه، رتق و فتق می‌کردند. یک دفعه یک شخصی آنجا بود و به ما گفت: «آقا، شما نظرتان با حضرت آیةاللَه منتظری مخالف است!» گفتم: «نظر حضرت آیةاللَه منتظری هم با من مخالف است!» چه آیه‌ای آمده که بنده باید نظرم را طبق نظر ایشان قرار بدهم؟! بعد هم دیدید که از تمام آن کرسیِ صلابت و... خلع شدند و گوشه‌نشین شدند و بعد هم بر سر ایشان رفت آنچه را که همه دیدند و شنیدند! علیٰ‌کلّ‌حال ما به صحّت و سُقم کار نداریم، روزگار همین است! این روزگار است.

 کدام آیه آمده که بنده باید فکرم را طبق نظر آیةاللَه کذا و آیةاللَه کذا قرار بدهم؟! چه کسی گفته است؟! کجای قرآن است؟! آنچه که ما داریم قرآن است و چهارده‌معصوم و بس، والسّلام، تمام! هر شخصی به هر مقدار که تابع حکم و نظر چهارده‌معصوم باشد روی چشم ما است؛ هر کسی نباشد، ما با او کاری نداریم؛ ولو هر کسی می‌خواهد باشد.