آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
مرتب سازی:
آموزههای ولایت ج 3
1061
- ← ولایت یعنی سَرَیان آن حقیقت فیضِ نازلشدۀ از پروردگار در تمام ذرّات عالم وجود؛ چه مادّی، چه غیر مادّی! همانطور که عرض کردم: آن قطره به دریا را حساب کنید، ببینید چه خواهد شد! امام علیه السّلام کارش این است.
حالا از شما یک سؤال میکنم: برایاینکه انسان خودش را به امام زمان متصل کند باید امام زمان را ببیند؟! این دیگر مسخره است! چه چیزی را انسان ببیند؟! امام زمان اینجا نشسته است، من چه چیزی را میخواهم ببینم؟! امام زمان از خود من و از این عبای من که الآن به دوشم انداختهام به من نزدیکتر است، من دیگر برای چه میخواهم امام زمان را ببینم؟! امام زمان قبل از اینکه این فکر بیاید در ذهن من، قبلاً او فکر مرا خوانده است!
پس مبادا ما یکهمچنین تفکری داشته باشیم که برایاینکه معرفت امام علیه السّلام را پیدا بکنیم [حتماً باید آن حضرت را ملاقات کنیم]؛ باید این حرفها را که بعضیها از همین ولایتیها و غیر ولایتیها درآوردهاند، کنار بریزیم! اینطرف میروند، آنطرف میروند، جمکران میروند، مسجد سهله میروند، نمیدانم کجا میروند که: «برویم امام زمان را ببینیم!» بابا، بنشین درون خانهات، امام زمان همراه توست! عرفان خیلی کار آدم را راحت میکند؛ نیاز به این رفتنها نیست.
بله، انسان برایاینکه خودش را به آن حضرت متصل کند، باید مکان خلوتی هم داشته باشد و از این سر و صداها دور باشد، این را قبول داریم؛ امّا نهاینکه امام زمان آنجا پیدا میشود و اینجا نیست! قضیه اینطور نیست! این اهانت به امام زمان است که ما بگوییم: یا ابنرسولاللَه، ما برای دیدن تو بلند میشویم میآییم مسجد جمکران، ما برای دیدن تو به آنجا میآییم! امام زمان میگوید: بابا، من در خانۀ خودت هستم، منتها تو منزل مرا برای پذیرایی من آماده کن! این شرط است! وقتی که من خواستم در بزنم و بیایم، خجالت نکشی مرا در خانهات راه بدهی! تو منزل مرا آماده بکن که من بیایم، من در منزلت هستم.
لذا این حقیقت ولایت و مسئلۀ ولایت، یک مسئلهای است که تمام وجود ما و تمام آثار وجودی ما را در کَنَف خودش و در اشراف خودش و در حفظ و حراست خودش نگه داشته است.
بنابراین، همۀ ما در هر لحظه میتوانیم با امام زمان رابطه داشته باشیم! در هر لحظه؛ سرِ کار هستیم میتوانیم با امام زمان رابطه داشته باشیم، در منزل هستیم همینطور، هنگام آشپزی هستیم همینطور، هنگام درس خواندن هستیم، در تمام احوال؛ وقتی که داریم درس میخوانیم، اگر یکوقت ذهنمان متوجه یک خلاف بشود، همان جا و همان موقع درس خواندن سرِ کلاس و سر دانشگاه، بدانیم تا میخواهد متوجه [خلاف] بشود امام زمان کنار رفت! امّا اگر تا ←
- ← ولایت یعنی سَرَیان آن حقیقت فیضِ نازلشدۀ از پروردگار در تمام ذرّات عالم وجود؛ چه مادّی، چه غیر مادّی! همانطور که عرض کردم: آن قطره به دریا را حساب کنید، ببینید چه خواهد شد! امام علیه السّلام کارش این است.