اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب‌ را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوری‌گزیدن انبیا از خلائق.

مثنوی معنوی - دفتر سوم

90
  • گفت: «رو، نه تو رَهی نه آینَه‌ت***دائماً در بُغض و کینیّ و عَنَت
  • جامۀ خوابِ مرا رو گُستَران***تا بخُسبم؛ که سرِ من شد گران»
  • زن توقّف کرد، مردش بانگ زد:***«کِای عَدو، زوتر، تو را این می‌سزد»
  • در جامه‌خواب افتادنِ استاد و نالیدنِ او به وهمِ رنجوری

  • جامه‌خواب آورْد و گسترْد آن عجوز***گفتْ امکانْ نیّ و باطنْ پُر زِ سوز:
  • «گر بگویم، متّهَم دارد مرا***ور نگویم، جِدّ شود این ماجرا»
  • فالِ بدْ رنجور گردانَد همی***آدمی را که نبودَه‌ستش غمی
  • قولِ پیغمبرْ قَبولُهْ یُفْرَضُ:***«إنْ تَمارَضتُمْ لَدَینا، تَمرَضوا»1
  • «گر بگویم، او خیالی بر زند:***”فِعل دارد زن؛ که خلوت می‌کند
  • مر مرا از خانه بیرون می‌کند***بهرِ فِسقی، فعل و اَفسون می‌کُند“»2
  • جامه‌خواب افکنْد و استاد اوفتاد***آهْ آه و ناله از وی می‌بِزاد
  • کودکان آنجا نشستند و نهان***درس می‌خوانْدند با صد اَندُهان:
  • «کاین همه کردیم و ما زندانی‌ایم***بَد بنایی بود و ما بَد بانی‌ایم
  • 🔹 هین دگر اندیشه‌ای باید نمود***تا از این مِحنَت فَرَج یابیم زود»
  • دوم بار در وهم افکندنِ کودکانْ استاد را که او را از قرآن خواندن صُداع آید و دردِ سر افزاید

  • گفت آن کودک که: «ای قومِ پسند***درس خوانید و کنید آوا بلند»
  • چون همی‌خواندند، گفت: «ای کودکان***بانگِ ما استاد را دارد زیان
  • دردِ سر افزاید استا را ز بانگ***ارزد این کاو درد یابد بهرِ دانگ؟!»
  • گفت استا: «راست می‌گوید، رَوید***دردِ سر افزون شدم، بیرون شَوید»
    1. کنزالعمّال ج 3 ص 456؛ رسول خدا صلّی اللٰه علیه و آله و سلّم فرمود: «لا تَمارضوا فتَمرَضوا و لا تحفَروا قُبورَکم فَتَموتوا؛ خود را به مریضی نزنید که مریض خواهید شد، و قبرهای خود را حفر ننمایید که خواهید مرد.»
      پذیرش کلام پیامبر صلّی اللٰه علیه و آله و سلّم واجب است که فرمود: «اگر خویش را پیش ما به مریضی بزنید مریض خواهید شد.»
    2. . فعل: مکر.