Name: مثنوی معنوی - دفتر سوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

87

بلکه گر دریا و کوه آید به گفت *** گویدش: «با گمرهی یاریّ و جفت»
هیچ یک ذرّه نیفتد در خیال *** مطمئنّ و موقِن و بی‌اِحتیال¹
رنجور‌شدنِ آدمی به وهمِ تعظیمِ خَلق و رَغبتِ مشتریان به وی، و حکایت معلّمِ‌ کودکان
کودکانِ مَکتبی از اوستاد *** رنج دیدند از مَلال و اجتهاد
مشورت کردند در تَعویقِ کار *** تا معلِّم در فِتد در اضطرار
«چون نمی‌آید ورا رنجوری‌ای *** که بگیرد چند روز او دوری‌ای؟!
تا رهیم از حَبس و از تنگی کار *** هست او چون کوهِ خارا برقرار»
آن یکی زیرک‌تر، این تدبیر کرد *** که بگوید: «”اوستا، چونی تو زرد؟²
خیر باشد، رنگِ تو بر جایْ نیست *** این اثر یا از هوا یا از تَبی ست“
اندکی اندر خیال افتد از این *** تو برادر، هم مدد کن این چنین
چون در آیی از درِ مکتب بگو: *** ”خیر باشد -اوستا- احوالِ تو!“
آن خیالش اندکی افزون شود *** کز خیالی عاقلی مجنون شود
آن سوم وآن چارم و پنجم چنین *** در پی ما غم نمایند و حَنین
تا چو سی کودکْ تَواتُر این خبر *** متّفِق گویند، یابد مُستَقَرّ»
هر یکی گفتش که: «شاباش ای ذَکی *** باد بَختت بر عنایتْ مُتَّکی»
متّفق گشتند در عهدِ وَثیق *** که نگرداند سخن را یک رفیق
بعد از آن سوگند داد او جمله را *** تا که غَمّازی نگوید ماجرا
رأی آن کودک بچربید از همه *** عقلِ او در پیش می‌رفت از رَمه
1. . نسخۀ قونیه:
  ... *** یا به طعنِ طاعِنانْ رنجورحال.
2. . اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: زیرک‌ترین، تدبیر کرد.