افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
71بقیۀ حکایتِ موسیٰ علیه السّلام
«جانِ بابا، چونکه ساحر خواب شد *** کارِ او بیرونق و بیآب شد» هر دو از گورش روان گشتند تَفت *** تا به مصر از بهر آن پیکارِ زَفت چون به مصر از بهر آن کار آمدند *** طالبِ موسیٰ و خانهیْ او شدند اتّفاق افتاد کآن روزِ ورود *** موسی اندر زیرِ نَخلی خفته بود پس نشان دادندْشان مردمْ عیان: *** «کِش به نخلستان بجویید این زمان» آمدند آن هر دو تا خرما بُنان *** خفته بود او، لیک بیدارِ جهان بهرِ نازِش بسته بود او چشمِ سر *** عرش و فرشش جمله در پیشِ نظر ----------
ای بسا بیدارچشم *** و خفتهدلخود چه بیند چشمِ اهلِ آب و گل؟! و آنکه دل بیدار دارد چشمِ سر *** گر بخُسبد، برگُشاید صد بَصَر گر تو اهلِ دل نهای، بیدار باش *** طالبِ دل باش و در پیکار باش ور دلت بیدار شد، میخُسب خَوش *** نیست غائب ناظِرت از هفت و شَش گفت پیغمبر که: «خُسبد چشمِ من *** لیک کی خُسبد دلم اندر وَسَن؟!»1 شاه بیدار است، حارِس خفتهگیر *** جان فدای خفتگانِ دل بَصیر وصفِ بیداری دل -ای معنوی- *** درنگنجد در هزاران مثنوی ----------
چون بدیدندش که خفتَهست او دراز *** بهرِ دزدی عصا کردند ساز ساحران قصدِ عصا کردند زود *** کز پسش باید شدن آنگه ربود اندکی چون پیشتر کردند ساز *** اندر آمد آن عصا در اِهتزاز آنچنان بر خود بلرزید آن عصا *** کآن دو بر جا خشک گشتند از وَجا بعد از آن شد اژدها و حمله کرد *** هر دُوان بگریختند و رویزرد رو در افتادن گرفتند از نَهیب *** غلْط غلْطان مُنهَزِم اندر نَشیب پس یقینْشان شد که هست از آسمان *** زآنکه میدیدند حدِّ ساحران 🔹 پس از این رو علمِ سحر آموختن *** نیست ممنوع و حرام و مُمتَهَن2 - . وَسَن: چُرت و خواب کوتاه.
- . مُمتَهَن: خوار و ناچیز.