افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
38مصطفایی کاو که جسمش جان بوَد *** تا که «رَحمٰنْ عَلَّمَ القُرآن» بوَد1 اهلِ تن را جمله ﴿عَلَّمْ بِالْقَلَم﴾ *** واسطه افراشت در بذل و کَرم2 هر حریصی هست محروم ای پسر *** چون حریصانْ تک مرو، آهستهتر ----------
اندر این ره رنجها دیدند و تاب *** چون عَذابِ مرغِ خاکی اندر آب3 سیر گشته از دِه و از روستا *** وز شِکرریزی چنان نا اوستا رسیدنِ خواجه و قومش بهسوی ده، و نادیده و ناشناخت آوردنِ روستایی ایشان را
بعدِ ماهی چون رسیدند آن طرف *** بینوا ایشان، ستورانْ بیعلف روستایی بین که از بدنیّتی *** میکُند بَعدَ اللُّتَیّا و الَّتی رویْ پنهان میکُند زایشان به روز *** تا سوی باغش بنَگشایند پوز ----------
آنچنان رو که همه زَرق و شَر است *** از مسلمانانْ نهانْ أولیٰتر است4 رویها باشد که دیوانْ چون مگس *** بر سرش بنشسته باشند چون حَرَس5 چون ببینی روی او، در تو فِتَند *** یا مَبین آن یا چو دیدی، خوشْ مَخند در چنان روی خَبیثِ عاصیه *** گفت یزدان: ﴿نَسفَعاً بِالنّاصیَة﴾6 ----------
چون بپرسیدند و خانهش یافتند *** همچو خویشان سوی در بشْتافتند در فرو بستند اهلِ خانهاش *** خواجه شد زین کَجرَوی دیوانهوَش لیک هنگامِ درشتی هم نبود *** چون درافتادی به چَه، تیزی چه سود؟! بر درش مانْدند ایشان پنج روز *** شب به سرما، روزْ خودْ خورشیدسوز نی ز غفلت بود ماندن، نی خریّ *** بلکه بود از اضطرار و بیخوری با لَئیمانْ بسته نیکان زِ اضطرار *** شیرْ مُرداری خورَد از جوعِ زار - . سوره الرّحمٰن آیه 1 و 2؛ «خداوند رحمٰن (که رحمتش بر همگان گسترده است) قرآن را تعلیم داد!»
- . سوره العلق آیه 4؛ «خداوند با قلم تعلیم داد.»
- . نسخۀ قونیه: مرغِ خاکی در عِذاب (عِذاب: آبهای زلال و گوارا).
- . رو: روی، صورت.
- . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: باشد نشسته چون جَرَس.
- . سوره العلق آیه 15؛ «زنهار، اگر دست برندارد هرآینه ما موی پیشانی (او را) بهشدت میگیریم.»