افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
265پس چه باشد عشق؟ دریای عدم *** درشکسته عقل را آنجا قَدَم بندگیّ و سلطنت معلوم شد *** زین دو پرده عاشقی مَکتوم شد کاشکی هستی زبانی داشتی *** تا ز هَستان پردهها برداشتی هرچه گویی: «ای دَمِ هستی» از آن *** پردۀ دیگر بر او بستی، بِدان آفتِ ادراکِ آن، قال است و حال *** خون به خون شستن مُحال است و مُحال من چو با سوداییانش مَحرمم *** روز و شب اندر قفس درمیدمم سخت مست و بیخود و آشفتهای *** دوش -ای جان- بر چه پهلو خفتهای؟ هان و هان هُش دار، برناری دَمی *** اولاّ بَرجَه، طلب کن مَحرَمی1 عاشق و مستیّ و بُگشاده زبان؟! *** اَللَه اَللَه، اُشتُری بر نردبان؟!2 چون ز راز و نازِ او گوید زبان *** «یا جَمیلَ السَّتْرْ» خوانَد آسْمان3 سَتْرِ چه؟ در پشم و پنبه آذر است *** تو همیپوشیش، او پیداتر است4 چون بکوشم تا سِرش پنهان کنم *** سر برآرَد چون عَلَم: «کاینَک منم» رَغمِ اَنفَم گیردم او هر دو گوش: *** «کِای مُدَمَّغ، چونْش میپوشی؟! بپوش!» گویمش: «رو! گرچه برجوشیدهای *** همچو جانْ پیدایی و پوشیدهای» گوید او: «محبوسِ خُنْب است این تنم *** چون مِیْ اندر بَزمْ خُنبَک میزنم»5 گویمش: «زآن پیش که گردی گِرو *** تا نیاید آفتِ مَستی، برو» گوید: «از جامِ لطیفآشامْ من *** یارِ روزم تا نمازِ شامْ من چون بیاید شام و دزدد جامِ من *** گویمش: ”وا دِه؛ که نامَد شامِ من“» زآن، عرب بنْهاد نامِ مِیْ «مُدام» *** زآنکه سیری نیست مِیْخور را مدام عشق جوشد بادۀ تحقیق را *** او بوَد ساقی نهانْ صِدّیق را چون بجویی تو به توفیقِ حَسَن *** باده آبِ جان بوَد، اِبریقْ تن چون بیفزاید مِیِ توفیق را *** قوّت مِیْ بشْکند اِبریق را - . برناری دَمی: که دمی برنیاری و سخنی نگویی.
- . نسخۀ قونیه: بر ناودان.
- . یا جَمیلَ السَّتر: ای آنکه به زیبایی پرده بر اسرار میافکنی.
- . کلاله و تفسیر بحرالعلوم: او رسواتر است.
- . خُنبَک زدن: تنبَک زدن و اظهار شادی و مستی کردن.