اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب‌ را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوری‌گزیدن انبیا از خلائق.

مثنوی معنوی - دفتر سوم

259
  • رسیدنِ بخاریِ عاشق در بندگیِ صدرِ جهان

  • گوش دار اکنون که عاشق می‌رسد***بسته عشقْ او را به حَبلٍ مِن مَسَد
  • چون بدید او چهرۀ صدرِ جهان***گوییا پَرّیدش از تنْ مرغِ جان
  • 🔹 جان به جانان داد و از خود باز رَست***بر سَریرِ مُلکِ جاویدان نشست
  • همچو چوبِ خشک افتاد آن تَنَش***سرد شد از فرقِ سر تا ناخُنش
  • هر‌چه کردند از بُخور و از گلاب***نی بجنبید و نه آمد در خطاب
  • 🔹 کار ناید از بُخار و از بخور***جز که بویِ آن شه با فَرّ و نور
  • شاه چون دید آن مُزَعفَر روی او***پس فرود آمد ز مَرکَب سوی او
  • گفت: «عاشقْ دوست جویَد تیز و تفت***چون‌که معشوق آمد، آن عاشق برفت»
  • ----------

  • عاشقِ حقّی و، حقْ آن است کاو***چون بیاید، از تو نبوَد تارِ مو
  • صد چو تو فانی‌ست پیشِ آن نظر***عاشقی بر نفی خودْ -خواجه- مگر؟!
  • سایه‌ایّ و عاشقی بر آفتاب***شمس آید، سایه لا گردد شتاب
  • 🔹 چون‌که سر بر‌زد ز مَشرِقْ قرصِ خَور***نه از ستاره مانَد و نز شبْ اثر
  • 🔹 از درِ دل چون‌که عشق آید درون***عقلْ رَختِ خویش اندازد برون
  • 🔹 همچو شیری خورْد با آهو دُچار***گشت آهو بی‌خبر، افتاد زار
  • 🔹 همچو زورِ پشّه پیشِ تندباد***فهم کن، وَ اللٰهُ أعلَمْ بِالسَّداد1
  • داد خواستنِ پشّه از باد به حضرتِ سلیمان علیه السّلام

  • پشّه آمد از حَدیقه وز گیاه***از سلیمانِ نَبی شد دادخواه:
  • «کِای سلیمان، مَعدِلَت می‌گُستری***بر شیاطین و‌آدمی‌زاد و پَری
  • مرغ و ماهی در پناهِ عدلِ توست***کیست آن گم‌گشته کِش فَضلَت نجُست؟!
  • داد دِه ما را؛ که بس زاریم ما***بی‌نصیب از باغ و گلزاریم ما
  • مشکلاتِ هر ضعیفی از تو حَلّ***پشّه باشد در ضعیفی خودْ مَثَل
    1. وَ اللٰهُ أعلَمْ بِالسَّداد: و خداوند به [راه] استوار آگاه‌تر است.