Name: مثنوی معنوی - دفتر سوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

245

ملاقات عاشق با صدرِ جهان
آن بخاری نیز خود بر شمع زد *** گشته بود از عشقش آسانْ آن کَبَد¹
آهِ سوزانش سوی گردون شده *** در دلِ صدرِ جهان مِهر آمده
گفته با خود در سحرگه: «کِای أحَد! *** حالِ آن آوارۀ ما چون بوَد؟
او گناهی کرد و ما دیدیم لیک *** رحمتِ ما را نمی‌دانست نیک
خاطرِ مُجرم ز ما ترسان شود *** لیک صد امّید در ترسش بوَد
من بترسانم وَقیحِ یاوه را *** وآن‌که ترسد، من چه ترسانم ورا؟!
بهرِ دیگِ سردْ آذر می‌رود *** نی بِدان که جوشَش از سر می‌رود
ایمِنان را من بترسانم به خِلم *** خائِفان را ترس بردارم ز حلم
پاره دوزم، پاره بر موضِع نَهم *** هر کسی را شربت اندر‌خور دهم»
----------
هست سرِّ مردْ چون بیخِ درخت *** ز‌آن برویَد برگ‌هاش از چوبِ سخت
در‌خورِ آن بیخْ رُسته برگ‌ها *** در درخت و در نفوس و در نُهیٰ
بر فلک بَر‌هاست زَ اشجارِ وفا *** «أصْلُها ثابِتْ وَ فَرعُهْ‌فِی السَّما»²
چون برُست از عشقْ پرْ بر آسمان *** چون نرویَد در دلِ صدرِ جهان‌؟!³
موج می‌زد در دلش عَفوِ گُنَه *** که ز هر دل تا دل آمد روزنَه
که ز دل تا دل یقینْ روزَن بوَد *** نی جدا و دورْ چون دو تن بوَد
متّصل نبوَد سُفالِ دو چراغ *** نورِشان مَمزوج باشد در مَساغ
هیچ عاشق خود نباشد وصل‌جو *** که نه معشوقش بوَد جویای او
لیک عشقِ عاشقان تن زِه کُند *** عشقِ معشوقانْ خوش و فربه کُند
چون در این دلْ برقِ مهرِ دوست جَست *** اندر آن دلْ دوستی می‌دان که هست
در دلِ تو مهرِ حق چون شد دو‌تو *** هست حق را بی‌گمانی مهرِ تو
هیچ بانگِ کف زدن آید به در *** از یکی دستِ تو بی‌دستِ دگر؟!
1. . بخاری: اهل بخارا.
2. . سوره ابراهیم آیه 24 و 25؛ «آیا نمی‌بینی که چگونه خداوند کلمۀ پاک و طیّب را به درخت طَیِّب و پاکی برای شما مثال زده است که اصل (و ریشۀ و تنه) آن ثابت و محکم و استوار است و شاخۀ آن به آسمان می‌رود؟! و در هر لحظه و مستمرّاً میوه‌هایش را به اذن پروردگارش (برای طالبان) می‌دهد، و خداوند (این) مثال‌ها را برای مردم می‌زند شاید که متذکّر شوند.»
  بَر: میوه‌.
3. . نسخۀ قاهره (الف): از عشقْ بَر بر آسمان. (بَر: میوه)