افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
239تو ز دوری مینبینی غیرِ گَرد *** اندکی پیش آ، ببین در گَردْ مَرد دیدهها را گَردِ او روشن کند *** کوهها را مردیِ او برکَنَد تفسیر قَوله تعالیٰ: ﴿یا جِبالُ أوِّبی مَعَهُ وَ الطَّیر﴾1
چون در آمد موسی از أقصای دشت *** کوهِ طور از مَقدَمش رقّاص گشت رویِ داوود از فَرَش تابان شده *** کوهها اندر پیاش نالان بُده کوه با داوود گشته همرهی *** هر دو مُطرِب، مست در عشقِ شَهی ﴿یا جِبالُ أوِّبی﴾ امر آمده *** هر دو همآواز و همپرده شده2 گفت: «داوودا، تو هجرت دیدهای *** بهرِ من از هَمدمان بُبریدهای3 ای غریبِ فردِ بیمونِس شده *** آتشِ شوق از دلت شعله زده مُطرِبان خواهیّ و قَوّال و نَدیم *** کوهها را پیشت آرَد آن قدیم تا که قَوّالیّ و سُرنایی کنند *** تا بهپیشت بادپیمایی کنند تا بدانی ناله چون کُه را رواست *** بیلب و دندان ولیّ را نالههاست» نغمۀ اجزای آن صافی جسد *** هر شبی در گوشِ حسّش میرسد همنشینان نشْنوند، او بشنوَد *** ای خُنُک جان کاو به غیبش بگْرَود بنگرَد در نفْسِ خود صد گفتگو *** همنشینِ او نبرده هیچ بو صد سؤال و صد جواب اندر دلت *** میرسد از لا مکان تا منزلت بشْنوی تو، نشْنود زآن گوشها *** گر به نزدیکِ تو آرَد گوش را جوابِ طعنه زننده [در] مثنوی از قصورِ فهمِ خود
گیرم -ای کَر- خودْ تو آن را نشْنوی *** چون مثالش دیدهای، چون نگْرَوی؟! ای سگِ طاعِن، تو عوعو میکنی *** طعن قرآن را برونشو میکُنی این نه آن شیر است کز وی جانْ بَری *** یا ز پنجهیْ قهرِ او ایمان بَری تا قیامت میزند قرآنْ ندا: *** «کِای گروهی جهل را گشته فدا مر مرا افسانه میپنداشتید *** تخمِ طعن و کافری میکاشتید - . سوره سبأ آیه 10؛ «و همانا ما به داوود از سوی خود فضلی عطا نمودیم و [گفتیم:] ای کوهها و ای پرندگان، بههمراه او [در تسبیح خداوند] همنوا شوید و آهن را برای او نرم گردانیدیم.»
- . سوره سبأ آیه 10.
- . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: از هَمرهان.