
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
235بقیّۀ قصّۀ آن مهمان، و ثُبات و صدق و عزمِ او
آن غریبِ شهرِ سر بالا طَلب *** گفت: «میخُسبم در این مسجد به شب مسجدا، گر کربلای من شَوی *** کعبۀ حاجترَوای من شَوی هین، مرا بُگذار ای بُگزیدهدار *** تا رَسَنبازی کنم منصور وار1 گر شُدید اندر نصیحت جبرئیل *** مینخواهد غوْث در آتشْ خلیل: ”جبرئیلا، رو؛ که منْ افروخته *** بهترم چون عود و عنبرْ سوخته جبرئیلا، گرچه یاری میکنی *** چون برادرْ پاسداری میکُنی ای برادر، من بر آذر چابُکم *** من نه آن جانم که گَردم بیش و کم جانِ حیوانی فَزاید از علف *** آتشی بود و چو هیزم شد تلف گر نگشتی هیزم او، مُثمِر بُدی *** تا ابد معمور و هم عامِر بُدی“» ----------
بادِ سوزان است این آتش، بِدان *** پرتوِ آتش بوَد، نی عینِ آن عینِ آتش در اَثیر آمد یقین *** پرتوِ سایهیْ وی است اندر زمین2 لاجَرم پرتو نَپاید ز اضطراب *** سوی معدن باز میگردد شتاب3 قامتِ تو برقرار آمد به ساز *** سایهات کوتَه دَمی، یک دَمْ دراز زآنکه در پرتو نیابد کسْ ثُبات *** عکسها وا گشت سوی اُمَّهات4 هین، دهان بربند، فتنه لبْ گشاد *** خشک آر، اَللٰهُ أعلَمْ بِالرَّشاد5 🔹 فتنه زاد و کرد عالَم را خراب *** شرق و غرب افتاد اندر اضطراب 🔹 چون مراتب گشت، دلها تنگ شد *** هر یکی با دیگری در جنگ شد 🔹 گفت و گو بسیار شد، خامُش شدم *** مسأله تسلیم کردم، تن زدم 🔹 ور تو گویی: «موجِبِ فتنه چه بود؟» *** بازگویم، گوش کن، چون غم فُزود - . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: بگزیدهیار.
- . نسخۀ قونیه: پرتو و سایهیْ وی.
- . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: بر تو نَپاید.
- . اُمَّهات: مادران.
- . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: باز گو: «اللٰهُ...».
خشک آر: ساکت باش. اَللٰهُ أعلَمْ بِالرَّشاد: خداوند به راه رشد و صلاح آگاهتر است.
