اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب‌ را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوری‌گزیدن انبیا از خلائق.

مثنوی معنوی - دفتر سوم

216
  • تو فِسُرده، در‌خورِ این دم نِه‌ای***با شِکر مَقرون نه‌ای، گرچه نِی‌ای
  • رَختِ عقلت با تو هست و عاقلی***وز ﴿جُنوداً لَم‌ تَرَوها﴾ غافلی1
  • 🔹 این سخن پایان ندارد، تیز ران***تا روَد سوی بخارا آن جوان
  • در‌آمدنِ آن عاشقِ لااُبالی در بخارا، و تهدید‌کردنِ دوستانْ او را از پیدا شدنِ او

  • اندر آمد در بخارا شادْمان***پیش معشوقِ خود و دارُ‌الْأمان
  • همچو آن مستی که پَرّد بر اَثیر***مه کنارش گیرد و گوید که: «گیر»
  • هر که دیدش در بخارا، گفت: «خیز***پیش از پیدا شدن، مَنْشین، گریز!
  • که تو را می‌جویَد آن شَهْ خشمگین***تا کِشد از جانِ تو ده‌ساله کین
  • اَللَه اَللَه، در مَیا در خونِ خویش***تکیه کم کن بر دَم و افسونِ خویش
  • شَحنۀ صدرِ جهان بودیّ و راد***مُعتَمَد بودی، مهندِسْ اوستاد
  • هم مُشیرش بودی و هم محترم***گشتی از بهر گناهی مُتَّهَم
  • غَد‌ْر کردی، وز جزا بُگریختی***رسته بودی، باز چون آویختی؟!
  • از بلا بُگریختی با صد حیَل***اَبلهی آوردت اینجا یا اَجل؟!
  • ای که عقلت بر عطارُد دَق کُند***عقل و عاقل را قضا احمق کُند
  • نَحسْ خرگوشی که باشد شیرجو***زیرکیّ و عقل و چالاکیت کو؟!»
  • ----------

  • هست صد چندان فُسون‌های قضا***گفت: «إذا جاءَ الْقَضا، ضاقَ الْفَضا»2
  • صد رَه و مَخلَص بوَد از چپّ و راست***از قضا بسته شود، گر اژدهاست
    1. سوره التوبه آیه 26؛ «آن‌گاه خداوند آرامش و سَکینت خود را بر رسول خود و بر مؤمنان نازل فرمود و نیز لشکرهایی (از فرشتگان بر شما) فرو فرستاد که شما آن‌ها را نمی‌دیدید... .»
    2. . إذا جاءَ...: چون قضا و حکم الهی فرا رسد عرصه تنگ می‌شود (و راه‌ها بسته می‌شود).