افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
202این رسولانِ ضمیرِ رازگو *** مُستَمِع خواهند اسرافیلخو نَخوَتی دارند و کِبری چون شَهان *** چاکری خواهند از اهلِ جهان تا ادبهاشان به جاگَه ناوری *** از رسالتْشان چگونه برخوری؟! کی رسانند آن امانت را به تو *** تا نباشی پیششان راکِع دو تو؟! هر ادبْشان کی همیآید پسند؟! *** کآمدند ایشان ز ایوانِ بلند نی گدایانند کز هر خدمتی *** از تو دارند -ای مُزَوِّر- مِنّتی لیک با بیرغبتیهای ضمیر *** صدْقۀ سلطان بیَفشان، وا مگیر اسبِ خود را -ای رسولِ آسمان- *** در مَلولان منْگر و اندر جَهان1 فرّخ آن ترکی که اِستیزه نهد *** اسبش اندر خَندقِ آتش جَهَد گرم گرداند فَرَس را آنچنان *** که کُند آهنگِ اوجِ آسمان چشم را از غیر و غیرت دوخته *** همچو آتش خشک و تر را سوخته گر پشیمانی بر او عیبی کند *** آتش اوّل در پشیمانی زند خود پشیمانی نرویَد از عدم *** چون ببیند گرمیِ صاحب قدم شناختنِ هر حیوانی بوی عدوِّ خویش را، و حَذَرکردن و بَطالت و خسارتِ آنکس که عدوِّ کسی بوَد که از او حَذَرکردن و گریختن ممکن نباشد
اسب داند بانگ و بوی شیر را *** گرچه حیوان است، إلّا نادِرا بل عَدوِّ خویش را هر جانور *** خود بداند از نشان و از اثر روزْ خُفّاشک نیارد برپرید *** شب برون آید چو دزدان و چَرید2 از همه محرومتر خفّاش بود *** که عَدوِّ آفتابِ فاش بود نی تواند در مَصافش زخم خَورد *** نی به نفرینْ تانَدش مهجور کرد 🔹 آنگه آن خورشید از احسان و جود *** برندرّاند ز قهرش تار و پود آفتابی که بگرداند قَفاش *** از برای غصّه و قهرِ خُفاش غایتِ لطف و کمالِ او بوَد *** ور نه خفّاشش کجا مانع شود؟! - . اندر جهان: اسب خود را بجَهان.
- . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: دزدانِ جَرید. (جَرید: یکّه و تنها).