Name: مثنوی معنوی - دفتر سوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

194

یار شد یا مار شد آن آبِ تو *** ز‌آن عصا چون است این اعجابِ تو؟!
هیچ مانَد آبْ آن فرزند را؟! *** هیچ مانَد نیشکر مر قند را؟!
چون سُجودی یا رُکوعی مردْ کِشت *** شد در آن عالمْ سجودِ او بهشت
چون‌که پَرّید از دهانش حمدِ حق *** مرغِ جَنّت ساختش ربُّ الْفَلَق¹
حمد و تسبیحت نمانَد مرغ را *** گرچه نطفه‌یْ مرغْ باد است و هوا²
چون ز دستت رُست ایثار و زَکات *** کِشتْ این دستْ آن طرفْ نخل و نبات
آبِ صبرت آبِ جوی خُلد شد *** جوی شیرِ خُلد، مهرِ توست و وُدّ
ذوقِ طاعت گشت جویِ اَنگبین *** مستی و شوقِ تو، جویِ خَمْر بین
این سبب‌ها آن اثر‌ها را نمانْد *** کس نداند چونْش جای آن نشانْد
این سبب‌ها چون به فرمانِ تو بود *** چار جو هم مر تو را فرمان نمود
هر طرف خواهی، روانش می‌کنی *** آن صفت چون بُد، چنانش می‌کُنی
چون منیِّ تو که در فرمانِ توست *** نسلِ آن در امرِ تو آیند چُست³
می‌دود در امرِ تو فرزندِ تو *** که: «منم جزوت که کردیَّ‌اش گرو»
آن صفت در امرِ تو بود این جهان *** هم در امرِ توست آن جو‌ها روان
آن درختان مر تو را فرمان بَرند *** کآن درختان از صفاتت با بَرَند
چون به امر توست اینجا این صفات *** پس در امرِ توست آنجا آن جَزات
چون ز دستت زخم بر مظلوم رُست *** آن درختی گشت، از آن زَقّوم رُست
چون ز خشمْ آتش تو در دل‌ها زدی *** مایۀ نارِ جهنّم آمدی
آتشت اینجا چو آدم‌سوز بود *** آنچه از وی زاد، مَردافروز بود
آتشِ تو قصدِ مردم می‌کند *** نار کز وی زاد، بر مردم زند
آن سخن‌های چو مار و کژدُمت *** مار و کژدُم گشت و می‌گیرد دُمَت
اولیا را داشتی در انتظار *** انتظارِ رستخیزت گشت یار⁴
وعدۀ فردا و پس‌فردای تو *** انتظارِ حَشرت آمد، وای تو
منتظر مانی در آن روزِ دراز *** در حساب و آفتابِ جان‌گداز
کآسمان را منتظر می‌داشتی *** تخمِ «فردا رَه رَوَم» می‌کاشتی
1. . رَبّ الفَلَق: پروردگار آفرینش.
2. . نمانَد: شبیه نیست. نطفۀ مرغ...: اساس پرندۀ ذکر و تسبیح تو همین هوایی است که با آن سخن می‌گویی.
3. . اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: نسلِ تو.
4. . اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: گشت مار.