افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
177رَب همیگوید: «برو سویِ سبب *** چون ز صُنعم یاد کردی؟! ای عجب!» گفت: «زین پس من تو را بینم همه *** ننْگرم سوی سبب وآن دَمدمه»1 گویدش: «﴿رُدّوا لَعادوا﴾ کارِ توست *** ای تو اندر توبه و میثاقْ سست2 لیک من آن ننْگرم، رحمت کنم *** رحمتم پُرّ است، بر رحمت تَنم ننْگرم عهدِ بَدت، بِدْهم عطا *** از کرَمْ این دم، چو میخوانی مرا 🔹 از من آید جمله احسان و وفا *** وز تو بَد عهدیّ و نِسیان و خطا 🔹 حاصل آنکه در سبب پیچیدهای *** لیک مَعذوری، همین را دیدهای ----------
قافله حیران شدند از کارِ او: *** «یا محمّد، چیست این، ای بَحْرخو؟ کردهای روپوش مَشکِ خُرد را *** غرقه کردی هم عرب، هم کُرد را» مَشکِ آن غلامْ پُر شدن از غیب به معجزۀ رسول خدا و سپید شدن آن غلامِ سیاه
«ای غلام، اکنون تو پُر بین مشکِ خَود *** تا نگویی در شکایت نیک و بد» آن سیَه حیران شد از برهانِ او *** میدمید از لامَکانْ ایمانِ او چشمهای دید از هوا ریزان شده *** مَشکِ او روپوشِ فیضِ آن شده زآن نظر روپوشها هم بردَرید *** تا مُعیَّن چشمۀ غیبی بدید چشمها پُرآب کرد آن دم غلام *** شد فراموشش ز خواجه وز مُقام دست و پایش مانْد از رفتن به راه *** زلزله افکنْد در جانش إلٰه باز بهرِ مصلحت بازَش کشید *** که: «به خویش آ، باز رو ای مُستَفید وقتِ حیرت نیست، حیرت پیشِ توست *** این زمان در ره در آ چالاک و چُست» دستهای مصطفیٰ بر رو نهاد *** بوسههای عاشقانه بس بداد مصطفیٰ دستِ مبارک بر رُخَش *** آن زمان مالید و کرد او فَرُّخش شد سپید آن زنگی و زادهیْ حَبَش *** همچو بَدْر و روزْ روشن شد شَبش - . سوره یونس آیه 22؛ «اوست آن كه شما را در خشکی و دریا سير مى دهد، تا آنگاه كه در كشتى نشينيد و كشتى با باد ملايمى سرنشينان را به حركت درآورد و آنها از آن خوشحال باشند ناگاه باد تندى بر کشتی آنان بوزد و سرنشينان از هر جانب به امواج خطر افتند و خود را در معرض هلاكت ببينند، آن زمان خدا را با تمام اخلاص و توجه بهسوی او بخوانند كه: (بار الها) اگر ما را از اين خطر نجات بخشى از شکرگذاران خواهيم بود.»
- . سوره الأنعام آیه 28؛ «... و اگر آنان را (به دنیا) بازگردانند باز هم به همان کارهای زشت که از آن نهی شده بودند باز میگردند... .»