اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب‌ را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوری‌گزیدن انبیا از خلائق.

مثنوی معنوی - دفتر سوم

173
  • چون‌که بر «بوک» است جمله‌یْ کار‌ها***کارِ دین اَولیٰ کز آن یابی ر‌ها1
  • نیست دستوری در این جا قرعِ باب***جز امید، اَللَهُ أعلَم بِالصَّواب2
  • بیانِ آنکه ایمانِ مُقلِّد، خوْف است و رَجا

  • داعیِ هر پیشه اومّید است و «بوک»***گرچه گردنْشان ز کوشش شد چو دوک3
  • بامدادان چون سویِ دکّان روَد***بر امید و بوکِ روزی می‌دود
  • بوکِ روزی نبوَدت، چون می‌روی؟!***خوْفِ حِرمان هست، تو چونی قوی؟!4
  • خوْفِ حِرمانِ اَزل در کسبِ لوت***چون نکردت سست اندر جست و جوت؟!
  • گویی: «اَر چه خوْفِ حِرمان هست پیش***هست اندر کاهِلی این خوفْ بیش
  • هست در کوشش امیدم بیشتر***دارم اندر کاهِلی افزونْ خطر»
  • پس چرا در کارِ دین -ای بدگمان-***دامنت می‌گیرد این خوْفِ زیان؟!5
  • یا ندیدی کَاهلِ این بازارها***در چه سودند انبیا و اولیا؟!6
  • زین دکان ‌رفتن چه کانْ‌شان رو نمود!***اندر اینبازار چه بستند سود!7
  • آتش آن را رام، چون خلخال شد***بَحرْ این را رام، چون حَمّال شد
  • 🔹 از دَمِ آن مُردۀ زنده شده***ابرْ آن را سایه‌بانی آمده
  • آهنْ آن را رام همچون موم شد***بادْ آن را بنده و محکوم شد
  • شد وِرا در دفع دشمن، چوبْ مار***عنکبوتی شد مر این را پرده‌دار
    1. . بوک: بوَد که، امید است که، امید.
    2. . اَللَهُ أعلَم بِالصَّواب: خداوند به امر درست آگاه‌تر است.
    3. . بوک: بوَد که، امید است که، امید.
    4. نسخه بدل میرخانی: چونی غَوی.
    5. . اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: خوْفِ زمان.
    6. نسخۀ قونیه: بازارِ ما.
    7. نسخۀ قونیه: چون بستند سود؟!