افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
160بارِ دیگر سوی این دام آمدید *** خاک اندر دیدۀ توبه زدید بازت آن تَوّاب بُگشود آن گره *** گفت: «هین، بُگریز و این سو پا مَنِه» باز چون پروانۀ نِسْیان رسید *** جانِتان را جانبِ آتش کشید کم کن -ای پروانه- نِسیان و شَکی *** در پرِ سوزیده بنْگر تو یکی چون رَهیدی، شُکرْ آن باشد که هیچ *** سوی آن دانه نداری پیچ پیچ تا تو را چون شُکر گویی، بخشد او *** روزیای بیدام و بیخوْفِ عَدو شُکرِ آن نعمت که تان آزاد کرد *** نعمتِ حق را بباید یاد کرد چند اندر رنجها و در بلا *** گفتی: «از دامم رها کن ای خدا تا چنین خدمت کنم، احسان کنم *** خاک اندر دیدۀ شیطان کنم» 🔹 چون خلاصت داد حق از امتحان *** همچنان اَستی که بودی همچنان 🔹 چون رها کردت، فرامُش کردیاش *** جانِ خود را مست و بیهُش کردیاش حکایتِ نذرکردنِ سگانْ هر زمستان که: «چون تابستان آید، خانه بسازیم از بهر زمستان»
سگ زمستان جمع گردد استخوانْش *** زخمِ سرما خُرد گردانَد چنانْش کاو بگوید: «کاینقَدَرْ تن که منم *** خانهای از سنگ باید کردنم چونکه تابستان بیاید، من به چنگ *** بهرِ سرما خانهای سازم ز سنگ» چونکه تابستان بیاید، از گشاد *** استخوانها پهن گردد، پوستْ شاد1 زَفت گردد، پا کِشد در سایهای *** کاهِلی، سیری، غِری، خود رایهای2 گوید او چون زفت بیند خویش را: *** «در کدامین خانه گُنجَم ای کیا؟!» گویدش دل: «خانهای ساز ای عمو!» *** گوید او: «در خانه کی گُنجم؟! بگو!» ----------
استخوانِ حرصِ تو در وقتِ درد *** در هم آید، خُرد گردد در نَورد گویی از توبه: «بسازم خانهای *** در زمستان باشدم کاشانهای» چون بشُد رنج و شُدَت آن حرصْ زَفت *** همچو سگ سودای خانه از تو رفت شُکرِ نعمتْ خوشتر از نعمت بوَد *** شُکرباره کی سویِ نعمت روَد؟!3 - . مونیخ (ب): بیاید، از شتاب.
- . غِرّ: فریفته، بیتجربه.
- . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: سویِ نِقْمَت.
شُکرباره: شُکردوست.