
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
146🔹 ای ضیاءُ الحق، حُسامُ الدّین، عیان *** باز باید گفتْ شرحِ این بیان 🔹 ای پسر، هر مختصرْ افسانه نیست *** آشِنا را رویْ در بیگانه نیست شرحِ کورِ دور بین و کرِ تیز شِنو و برهنۀ دراز دامن
کرْ اَمَل را دان که مرگِ ما شنید *** مرگِ خود نشْنید و نَقلِ خود ندید حرصْ نابیناست، بیند مو به مو *** عیبِ خلقان و، بگوید فاشْ او عیبِ خود یک ذرّه چشمِ کورِ او *** مینبیند، گرچه هست او عیبجو عور میترسد که دامانش بُرند *** دامنِ مردِ برهنه کی درند؟! مردِ دنیا مُفلِس است و ترسناک *** هیچ او را نیست وز دزدانْش باک او برهنه آمد و عریان روَد *** وز غمِ دزدش جگرخون میشود وقتِ مرگش که بوَد صد نوحه بیش *** خنده آید جانْش را زین ترسِ خویش آن زمان داند غَنی کِش نیست زر *** هم ذَکی داند که بوَد او بیهنر چون کنارِ کودکی پر از سُفال *** کاو بر آن لرزان بوَد چون رَبِّ مال گر سِتانی پارهای، گریان شود *** پاره گر بازش دهی، خندان بوَد چون نباشد طفل را دانشْ دِثار *** گریه و خندهش ندارد اعتبار مُحتَشِم چون عاریَت را مِلک دید *** پس بر آن مالِ دروغین میطپید خواب میبیند که او را هست مال *** ترسد از دزدی که بِرْباید جُوال چون ز خوابش برکِشاند گوشکَش *** پس ز ترسِ خویش تَسخَر آیدش همچنین لرزانیِ این عالمان *** که بوَدشان عقل و علمِ این جهان1 از پیِ این عاقلانِ ذوفُنون *** گفتْ ایزد در نُبی: ﴿لا یَعلَمون﴾2 هر کسی تَرسان ز دزدیِّ کسی *** خویشتن را عِلم پندارد بسی گوید او که: «روزگارم میبَرند»! *** خود ندارد روزگارِ سودمند گوید: «از کارم برآوردند خلق»! *** غرقِ بیکاریست جانش تا به حلق عورْ تَرسان که: «منم دامنکشان *** چون رهانم دامن از چنگالشان؟»! صد هزاران فضل داند از علوم *** جانِ خود را مینداند آن ظَلوم - . اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: ترساییِ این عالِمان.
- . سوره الروم آیه 6 و 7؛ «این وعدۀ خداست و خدا خُلفِ وعده نمیکند ولیکن بیشتر مردم نمیدانند. [فقط] ظاهری از زندگانی دنیا را ادراک میکنند و البته ایشان از آخرت غافل هستند.»
نُبی: قرآن.
