افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
144سنگِ خارا گشت و زآن خو برنگشت *** ریگ شد کز وی نرویَد هیچ کَشت» گفت: «حکمت چیست کآنجا اسمِ حق *** سود کرد، اینجا نبود او را سَبَق؟ آن همان رنج است و این رنجی، چرا *** آن نشد آن را و، این را شد دوا؟» گفت: «رنجِ اَحمقی قهرِ خداست *** رنجِ کوری نیست قَهر، آن ابتلاست ابتلا رنجیست کآن رحْم آورَد *** احمقی رنجیست کآن زخم آورَد آنچه داغِ اوست، مُهرْ او کرده است *** چارهای بر وی نیارَد بُرد دست ----------
زَ احمقان بُگریز چون عیسیٰ گریخت *** صحبتِ احمق بسی خونها بریخت 🔹 بر سر آرَد زخمْ رنجِ احمقی *** رحم نبوَد، چارهجویی آن شَقی1 اندک اندک آب را دزدد هوا *** وینچنین دزدد هم احمق از شما2 گرمیات را دزدد و سردی دهد *** همچو آن کاو زیرِ کون سنگی نهد آن گریزِ عیسَوی نَز بیم بود *** ایمن است او، آن پیِ تعلیم بود زَمهَریر ار پُر کند آفاق را *** چه غمْ آن خورشیدِ بااشراق را؟! قصّۀ اهلِ سَبا و حماقتِ ایشان، و اثر ناکردنِ پند و نصیحتِ انبیا در ایشان
یادم آمد قصّۀ اهلِ سَبا *** کز دَمِ احمق صَباشان شد وبا آن سَبا مانَد به شهری بس کلان *** در فَسانه بشنوی از کودکان کودکان افسانهها میآورند *** دَرج در افسانهشان بس سرّ و پند هَزلها گویند در افسانهها *** گنج میجو در همهیْ ویرانهها بود شهری بس عظیم و مِه، ولی *** قدْرِ او قدْرِ سُکُرّه، بیش نی بس عظیم و بس فراخ و بس دراز *** سخت زَفت و تو به تو همچون پیاز مردمِ دَه شهر مجموعْ اندر او *** لیک جمله سه تنِ ناشسته رو اندر آن نوعِ خلائق بیشمار *** لیک آن جمله سه خامِ پختهخوار جانِ ناکرده به جانان تاختن *** گر هزاران است، باشد نیمتن آن یکی بس دور بین و دیدهکور *** از سلیمان کور و، دیده پایِ مور - . کلاله: چارهجوی آن شَقی.
- . نسخۀ قونیه: دین چنین دزدد.