Name: مثنوی معنوی - دفتر سوم- براساس تصحیح سید حسن میرخانی - مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی
Availability: InStock
Author: مولانا جلالالدین محمد بلخی رومی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

12

گوشِ سر بر‌بند از هَزْل و دروغ *** تا ببینی شهرِ جان را با‌فروغ
🔹 هین، دهان بر بَند از هَزْل ای عمو *** جز حدیثِ روی او چیزی مگو
سِرّ کِشد گوشِ محمّد در سخُن *** کِش بگوید در نُبی حقْ: ﴿هو اُذُن﴾
سر به سر گوش است و چشم است آن نَبی *** رحمتِ او مُرضِع است و ما صَبیّ
این سخن پایان ندارد، باز ران *** سوی اهلِ پیل و بر آغازْ ران
بقیّۀ قصّۀ مُتَعرِّضانِ پیل‌بچگان
هر دهان را پیل بویی می‌کُند *** گِردِ معده‌یْ هر بشر بر‌می‌تند
تا کجا یابد کبابِ پورِ خویش *** تا نماید انتقام و زورِ خویش
----------
گوشت‌های بندگانِ حق خوری *** غیبتِ ایشان کُنی، کیفر بَری
هین که بویای دهانْتان خالق است *** کی بَرَد جانْ غیرِ آن کاو صادق است؟!
وای آن افسوسی‌ای کِش بوی‌گیر *** باشد اندر گورْ مُنکِر با نَکیر
نی دهان دزدیدنْ امکان ز‌آن مِهان *** نی توان خوش‌کردن از دارو دَهان
آب و روغن نیست مر رو‌پوش را *** راهِ حیلت نیست عقل و هوش را
چند کوبَد زخم‌های گُرزشان *** بر سرِ هر ژاژخا و مُرزِشان¹
گُرزِ عزراییل را بنْگر اثر *** گر نبینی چوب و آهن در صوَر
هم به صورت می‌نماید گَهگهی *** ز‌آن، همان رنجور باشد آگهی
گوید آن رنجور: «کِای یارِ حرم *** چیست این شمشیر بر فرقِ سَرم؟»
🔹 چون نمی‌بیند کس از یارانِ او *** در جواب آیند یاران: «کِای عمو!
ما نمی‌بینیم، باشد این خیال!» *** چه خیال است این؟! که هست این ارتحال
چه خیال است این؟! که این چرخِ نِگون *** از نهیبِ آن، خیالی شد کُنون
گُرز‌ها و تیغ‌ها محسوس شد *** پیشِ بیمار و، سَرش مَنکوس شد
1. . اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: ژاژخا و بُرزِشان. (بُرز: شکوه)
  سوره الأنفال آیه 50.
  ژاژخا: بیهوده‌گو. مُرز: أدبار، مقعد، نشستن‌گاه