اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر سوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب‌ را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوری‌گزیدن انبیا از خلائق.

مثنوی معنوی - دفتر سوم

103
  • تو نمی‌گریی، نمی‌زاری، چرا؟***یا که رحم‌ات نیست در دل ای کیا؟
  • چون تو را رحمی نباشد در درون***پس چه امّید اَستِمان از تو کُنون؟!
  • ما به امّیدِ تو ایم -ای پیشوا-***که بنَگذاری تو ما را در عَنا1
  • چون بیارایند بهرِ حَشْرْ تخت***خود شَفیعِ ما تویی آن روزِ سخت
  • در چنان روز و شبِ بی‌زینهار***ما به اِکرامِ تو ایم امّیدوار
  • دستِ ما و دامنِ توست آن زمان***که نماند هیچ مُجرِم را امان»
  • ----------

  • گفت پیغمبر که: «روزِ رستخیز***کی گذارم مجرمان را اشک‌ریز؟!
  • من شفیعِ عاصیان باشم به جان***تا رهانَمْشان ز اِشکنجه‌یْ گِران
  • عاصیان وَ اهْلِ کَبائِر را به جَهد***وا رهانم از عِتابِ نَقضِ عهد
  • صالحانِ امّتم خود فارغند***از شفاعت‌های من روزِ گزند
  • بلکه ایشان را شفاعت‌ها بوَد***گفتِشان چون حکمِ نافذ می‌رود
  • هیچ وازِرْ وِزرِ غیری برنداشت***من نی‌ام وازِر، خدایم بر‌فراشت»
  • ----------

  • آن‌که بی‌وزِر است، شیخ است ای جوان***در قبولِ حق چو اندر کفْ کمان
  • شیخ که بْوَد؟ پیر؛ یعنی مو سپید***معنی این مو بِدان ای ناامید
  • هست آن موی سیَه هستیّ او***تا ز هستیّ‌اش نماند تارِ مو
  • چون‌که هستیّ‌اش نمانَد، پیرْ اوست***گر سیَه‌مو باشد او یا خود دو مو ست
  • هست آن موی سیَه وصفِ بشر***نیست آن مو، موی ریش و موی سر
  • مهد در عیسیٰ بر‌آرَد صد نَفیر***که: «جوان ناگشته ما شیخیم و پیر»
  • گر رهید از بعضِ اوصافِ بشر***شیخ نبوَد، کَهل باشد ای پسر
  • ور یکی موی سیَه کآن وصفِ ماست***نیست بر وی، شیخ و مقبول خداست
  • چون بوَد مویش سپید، ار با خود است***او نه پیر است و نه خاص ایزد است
  • ور سرِ مویی ز وصفش باقی است***او نه از عرشِ خدا، آفاقی است
  • ----------

    1. نسخۀ قونیه: در فنا.