
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
10از حدیثِ این جهانْ مَحجوب کرد *** خونِ تَن را بر دلش مَحبوب کرد زین همه انواعِ نعمت مانْد فرد *** غیرِ خون، او می نداند چاشتخَورد1 🔹 بر تو هم طمْعِ خوشی این جهان *** شد حجابِ آن خوشی جاودان 🔹 طمْعِ ذوق این حیاتِ پُرغرور *** از حیاتِ راستینَت کرد دور 🔹 پس طمَع کورَت کند، نیکو بِدان *** بر تو پوشاند یقین را بیگمان 🔹 حق تو را باطل نماید از طمَع *** در تو صد کوری فَزاید از طمَع 🔹 از طمع بیزار شو چون راستان *** تا نَهی پا بر سرِ آن آستان 🔹 کاندر آن در، چون درآیی، وا رَهی *** از غم و شادی قدم بیرون نَهی 🔹 چشمِ جانت روشن و حقبین شود *** بی ظَلامِ کُفر، نورِ دین شود 🔹 پندِ پیران را پذیرا شو به جان *** تا رهی از خوْف و مانی در امان 🔹 بشنو اکنون قصّۀ تمثیلِ آن *** تا بیابی در حقیقت نورِ جان قصّۀ دانایی که در بیابان به بعضی مردمان رسید و وصیّت کرد پیلبچِگان مَخورید
آن شنیدی تو که در هندوستان *** دید دانایی گروهی دوستان گُرسُنه مانده، شده بیبرگ و عور *** میرسیدند از سفر وز راهِ دور مهرِ داناییش جوشید و بگفت *** خوشسلامیشان و چون گُل بَرشکفت گفت: «دانم کز تَجَوُّع وز خَلا *** جمع آمد رنجِتان زین کربلا لیک اَللَه اَللَه -ای قومِ جلیل- *** تا نباشد خورْدتان فرزندِ پیل پیل هست این سو که اکنون میرَوید *** پندِ من از جان و از دل بشْنوید پیلبَچِگانند اندر راهتان *** صیدِ ایشان هست بس دلخواهتان بس ظریفند و لطیفند و سَمین *** لیک مادرْشان بوَد اندر کمین از پی فرزندْ صد فرسنگْ راه *** میبِگردد در حَنین و آهْ آه دودِ آتش آید از خرطومِ او *** اَلحَذر از کودکِ مرحومِ او» ----------
- . این بیت با بیت بالا در قونیه اینگونه آمده است:
از حدیثِ این جهانْ مَحجوب کرد *** غیرِ خون، او می نداند چاشتخَورد
- . این بیت با بیت بالا در قونیه اینگونه آمده است:
