
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر سوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر سوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - غیرت خداوند نسبت به اولیای الهی. - تقدّم توفیق الهی بر اعمال صالح بندگان. - عشق مُحِب، تمامی آثار محبوب را. - ترجیح علم و یقین بر ظن. - صبر اولیا بر قضای الهی و درخواست نکردن رفع آن. - جبر و تفویض. - فلسفۀ بلاها. - فلسفۀ دوریگزیدن انبیا از خلائق.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر سوم
54این صدا جانِ مرا تغییر کرد *** از غم و اندوهِ تلخم پیر کرد» زهره نی عِمرانِ مسکین را که تا *** باز گوید اختلاطِ جفت را پیش میآمد، سپس میرفت شه *** جملۀ شب همچو حامِل وقتِ زَه هر زمان میگفت: «ای عِمران، مرا *** سخت از جا بُردَهست این نعرهها» چون زنِ عِمران به عِمران درخزید *** تا که شد اِستارۀ موسیٰ پدید هر پیمبر که درآید در رَحِم *** نَجمِ او بر چرخ گردد مُنتَجِم پیدا شدن ستارۀ موسیٰ علیه السّلام بر آسمان و غَریوِ مُنَجّمان در میدان
بر فلک پیدا شد آن اِستارهاش *** کوری فرعون و مکر و چارهاش روز شد، گفتش که: «ای عِمران، برو *** واقفِ آن غلغل و آن بانگ شو» رانْد عِمران جانبِ میدان و گفت: *** «این چه غُلغل بود شاهنشه شِنُفت؟» هر مُنَجّم سربرهنه جامه چاک *** همچو اصحابِ عزا بر فرقْ خاک همچو اصحابِ عزا آوازشان *** بُد گرفته در فغان و سازشان ریش و مو برکنده، رو بِدْریدِگان *** خاک بر سر کرده، پُرخون دیدهگان گفت: «خیر است! این چه آشوب است و حال؟ *** بَد نشانی میدهد مَنحوسْ سال؟» عذر آوردند و گفتند: «ای امیر *** کرد ما را دستِ تقدیرش اسیر این همه کردیم و دولت تیره شد *** دشمنِ شه هست گشت و چیره شد شبْ ستارهیْ آن پسر آمد عیان *** کوری ما بر جَبینِ آسمان زد ستارهیْ آن پیمبر بر سَما *** ما ستارهبار گشتیم از بُکا» با دلِ خوش شادْ عِمران، وز نفاق *** دست بر سر میبزد: «کآه، اَلفِراق!» کرد عِمرانْ خویش پُرخشم و تُرُش *** رفت چون دیوانگان بی عقل و هُش خویشتن را أعجَمی کرد و بِرانْد *** گفتههای بس خشن در جمع خوانْد خویشتن را ترش و غمگین ساخت او *** نردهای باژگونه باخت او گفتْشان: «شاهِ مرا بفْریفتید *** از خیانت وز طمع نشْکیفتید سوی میدانْ شاه را انگیختید *** آبروی شاهِ ما را ریختید
