افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
200پس سلیمانْ بَحر آمد، ما چو طیْر *** در سلیمان تا ابد داریم سیْر با سلیمان پای در دریا بِنِه *** تا چو داوودْ آب سازد صد زره آن سلیمان پیش جمله حاضر است *** لیک غفلتْ چشمبند و ساحر است1 تا ز جهل و خوابناکیّ و فضول *** او به پیشِ ما و ما از وی مَلول تشنه را دردِ سر آرَد بانگِ رعد *** چون نداند کاو گشاید ابرِ سَعد چشمِ او ماندَهست در جویِ روان *** بیخبر از ذوقِ آبِ آسمان مَرکبِ همّت سویِ اسباب رانْد *** از مُسَبِّب لاجَرم مَحجوب مانْد آن که بیند او مُسَبِّب را عیان *** کی نهد دل بر سببهای جهان؟! 🔹 از مُسَبِّب یابد او در یک صَباح *** از نجات و از فَلاح و از نَجاح 🔹 آنچه در صد سال مُشتِ حیلهمند *** دَه یکی زآن گنجْ حاصل ناورند حیران شدنِ حاجیان در کراماتِ آن زاهد که در بادیه تنهاش یافتند
زاهدی بُد در میان بادیه *** در عبادت غرقْ چون عُبّادیه2 حاجیانْ آنجا رسیدند از بِلاد *** دیدهشان بر زاهدِ خشک اوفتاد جای زاهد خشک بود، او تَرمِزاج *** از سَمومِ بادیه بودش عِلاج حاجیانْ حیران شدند از وَحدتش *** وآن سلامت در میانِ آفَتش در نماز اِستاده بُد بر رویِ ریگ *** ریگ کز تَفَّش بجوشد آبِ دیگ گفتیی سرمست بر سبزه و گل است *** یا سواره بر بُراق و دُلدُل است یا که پایش بر حَریر و حُلّههاست *** یا سَمومْ او را بِه از باد صَباست 🔹 ایستاده تا ز رویْ اندر نماز *** باخُشوع و باخضوع و بانیاز 🔹 با حَبیبِ خویشتن میگفت راز *** مانده بُد اِستاده در فکر دراز پس بماندند آن جماعت در نیاز *** تا شود درویشْ فارغ از نماز چون ز اِستغراقْ باز آمد فقیر *** زآن جماعتْ زندهای روشن ضمیر دید کآبَش میچکید از دست و رو *** جامهاش تَر بود زآثارِ وضو - نسخۀ قونیه: لیک غیرت. (غیرت: غیرت خداوند)
- عُبّادیه: عبادتکنندگان؛ عَبّادیه: فرقه ای از خوارج منسوب به عبداللٰه بن أباض.