
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
193جُستنِ آن درخت که هر که میوهیْ آن درخت خورَد، نمیرد!
گفت دانایی به رمز: «ای دوستان *** که درختی هست در هندوستان هر کسی کز میوۀ او خورْد و بُرد *** نی شود او پیر و نی هرگز بمُرد» پادشاهی این شنید از صادقی *** بر درخت و میوهاش شد عاشقی قاصدی دانا ز دیوانِ ادب *** سوی هندستان روان کرد از طلب سالها میگشت آن قاصد ازو *** گِردِ هندستان برای جست و جو شهر شهر از بهر این مطلوب گشت *** نی جزیره مانْد نه کوه و نه دشت هر که را پرسید، کَردش ریشخند: *** «کاین نجویَد جز مگر مجنونِ بند» بس کسان صَفعش زدند اندر مِزاح *** بس کسان گفتند: «کای صاحب فَلاح جست و جویی چون تو زیرکْ سینه صاف *** کی تهی باشد؟! کجا باشد گزاف؟!» وین مُراعاتش یکی صَفعی دگر *** وین ز صَفعِ آشکارا سختتر میسُتودندش به تَسخَر: «کای بزرگ *** در فلان جا بُد درختی بس سِتُرگ در فلان بیشه درختی هست سبز *** بس بلند و هوْل و هر شاخیش گَبْز»1 قاصدِ شَه بسته در جُستنْ کمر *** میشنید از هر کسی نوعی خبر بس سیاحت کرد آنجا سالها *** میفرستادش شَهَنشه مالها چون بسی دید اندر آن غُربَتْ تَعَب *** عاجِز آمد آخِرَالْأمْر از طلب هیچ از مقصودْ اثر پیدا نشد *** زآن غرضْ غیرِ خبر پیدا نشد رشتۀ امّیدِ او بُگسسته شد *** جُستۀ او عاقبت ناجُسته شد کرد عزمِ بازگشتن پیش شاه *** اشک میبارید و میبُرّید راه - گَبز: بزرگ و تنومند.
