
افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
191اشکال آوردن بر این قصّه
اَبلهان گویند: «کاین افسانه را *** خط بکِش؛ زیرا دروغ است و خطا زآنکه مریم وقتِ وَضعِ حَملِ خویش *** بود از بیگانه دور و هم ز خویش 🔹 مریم اندر حَملْ جُفتِ کس نشد *** از برون شهر او وا پس نشد از بُرونِ شهرْ آن شیرین فُسون *** تا نشد فارغ، نیامد هم درون چون بزایید آنگَهانش برکنار *** برگرفت و بُرد تا پیش تَبار مادرِ یَحییٰ کجا دیدش که تا *** گوید او را این سخن در ماجرا؟!» [جواب اشکال]1
این بداند آن که اهلِ خاطر است *** غایبِ آفاقْ او را حاضر است2 پیشِ مریم حاضر آید در نظر *** مادرِ یحییٰ که دور است از بَصَر دیدهها بَسته ببیند دوست را *** چون مُشَبَّک کرده باشد پوست را ور ندیدش نَز برون و نَز درون *** از حکایت گیر معنی، ای زَبون نی چنان افسانهها بشْنیدهای؟! *** همچو شین بر نقشِ آن چَفسیدهای تا همیگفت: «آن کلیله بیزبان *** چون سخن نوشد ز دِمنه بیبیان؟! ور بدانستند لَحنِ همدگر *** فهمِ آن چون کرد بینُطقی بَشَر؟!3 در میانِ شیر و گاو، آن دِمنه چون *** شد رسول و خوانْد بر هر دو فُسون؟! چون وزیرِ شیر شد گاوِ نَبیل؟! *** چون ز عکسِ ماه ترسان گشت پیل؟! این کلیله و دمنه جمله اِفتِریست *** ور نه کی با زاغْ لکلک را مِریست؟!» ----------
ای برادر، قصّه چون پیمانه است *** معنی اندر وی بهسانِ دانه است دانۀ معنی بگیرد مردِ عقل *** ننْگرد پیمانه را گر گشت نَقل ماجرای بلبل و گُل گوش دار *** گرچه گفتی نیست اینجا آشکار ماجرای شمع با پروانه تو *** بشنو و معنی گُزین زَ افسانه تو گرچه گفتی نیست، سِرِّ گفت هست *** هین به بالا پَر، مَپَر چون جغدْ پست - الحاقی از نسخۀ قونیه.
- نسخۀ قونیه: این نداند، آن که.
- اصلاحشده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: ور ندانستند.
