اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مثنوی معنوی - دفتر دوم

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

0
جلد ها

دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعا‌کردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.

مثنوی معنوی - دفتر دوم

185
  • گفت: «یا رَبّ، بر غلامت این خَسان***تهمتی کردند، فرمان در رَسان
  • 🔹 یا غیاثی عِندَ کُلِّ کُربَةٍ***یا مَعاذی عِندَ کُلِّ شَدَّةٍ
  • 🔹 یا مُجیبی عِندَ کُلِّ دَعوَةٍ***یا مَلاذی عِندَ کُلِّ مِحنَةٍ»
  • چون به درد آمد دلِ درویش از آن***سر بُرون کردند هر سو در زمان
  • صد هزاران ماهی از دریای ژَرف***در دهانِ هر یکی دُرّی شِگَرف
  • صدهزاران ماهی از دریای پر***در دهانِ هر یکی دُرّ و چه دُرّ!1
  • هر یکی دُرّی خَراجِ مُلکَتی***کز اِلٰه است این، ندارد شرکتی
  • دُرّ چند انداخت در کشتیّ و جَست***مر هوا را ساخت کُرسیّ و نشست
  • خوش مربّع چون شَهان بر تخت خویش***او فَرازِ اوج و کشتیّ‌اش به پیش
  • گفت: «کین کشتی شما را، حق مرا***تا نباشد با شما دزدِ گدا
  • تا که را باشد خسارت زین فراق؟!***من خوشم جفتِ حق و با خَلقْ طاق
  • نی مرا او تهمتِ دزدی نهد***نی مَهارَم را به غَمّازی دهد»2
  • بانگ کردند اهل کشتی: «کای هُمام***از چه دادندت چنین عالی مقام؟!‌»
  • گفت: «از تهمت نهادن بر فقیر***وز حق آزاری پیِ چیزی حقیر3
  • حاشَ لِلَّه، بل ز تعظیمِ شَهان***که نبودم بر فقیران بد‌گمان
  • آن فقیرانِ لطیفِ خوش‌نفَس***کز پی تعظیمشان آمد ﴿عَبَس﴾
  • آن فقیریّ بهر پیچا پیچ نیست***بَل پیِ آنکه به‌جز حقْ هیچ نیست
  • متّهَم چون دارم آن‌ها را که حق***کرد امینِ مخزنِ هفتم طَبَق؟!‌»
  • ----------

    1. الحاقی از نسخۀ قونیه.
    2. غَمّاز: سخن‌چین و طعنه‌زننده.
    3. اصلاح‌شده براساس نسخۀ قونیه. میرخانی: حق‌آزاریّ بی‌چیزی حقیر.