افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
177حوض با دریا اگر پهلو زند *** خویش را از بیخْ هستی برکَنَد نیست بَحری کاو کران دارد که تا *** تیره گردد او ز مردارِ شما بَحر را حدّ است و اندازه، بِدان! *** شیخ و نورِ شیخ را نبوَد کَران پیشِ بیحد، هرچه محدود است، لا ست *** کُلُّ شَیءٍ غَیرُ وَجْهِ اللَه فَناست کفر و ایمان نیست آنجایی که اوست *** زآنکه او مغز است و این دو، رنگ و پوست این فَناها پردۀ آن وجه گشت *** چون چراغی خُفیه اندر زیرِ تشت پس سَرِ این تن، حجابِ آن سر است *** پیش آن سَر، این سرِ تنْ کافر است کیست کافر؟ غافل از ایمانِ شیخ *** کیست مرده؟ بیخبر از جانِ شیخ جان نباشد جز خبر در آزمون *** هر که را افزون خبر، جانش فُزون جانِ ما از جانِ حیوان بیشتر *** از چه؟ زآن رو که فُزون دارد خبر پس فُزون از جانِ ما جانِ مَلَک *** کاو منزّه شد ز حسِّ مشترک وز مَلَک جانِ خداوندانِ دل *** باشد افزون، تو تَحَیُّر را بِهِل زآن سبب آدم بوَد مَسجودِشان *** جانِ او افزونتر است از بودِشان ور نه بهتر را سجودِ دونتری *** امرکردنْ هیچ نبوَد درخوری کی پسندد عدل و لطفِ کردگار *** که گُلی سجده کند در پیشِ خار؟! جان چو افزون شد، گذشت از انتها *** شد مُطیعش جانِ جمله چیزها مرغ و ماهیّ و پریّ و آدمی *** زآنکه او بیش است و ایشان در کمیّ ماهیانْ سوزَنگرِ دَلقش شوند *** سوزَنان را رشتهها تابع بوَند بقیۀ قصـۀ ابراهیم أدهَم بر لبِ آن دریا
چون نَفاذِ امرِ شیخْ آن میر دید *** زآمدِ ماهی شُدش وَجْدی پدید گفت: «آه، ماهی ز پیران آگَه است *** شُه تَنی را کاو لَعینِ درگَه است! ماهیان از پیرْ آگَه، ما بَعید *** ما شَقی زین دولت و ایشان سعید!» سجده کرد و رفت گریان و خراب *** گشت دیوانه ز عشقِ فَتحِ باب ----------