افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
172دل نگه دارید -ای بیحاصلان- *** در حضورِ حضرتِ صاحبدِلان پیشِ اهلِ تن، ادب بر ظاهر است *** که خدا زیشان نهان و ساتِر است1 پیشِ اهلِ دل، ادب بر باطن است *** زآنکه دِلْشان بر سَرائِرْ فاطِن است تو بهعکسی؛ پیشِ کوران بهرِ جاه *** با حضور آیی، نشینی پایگاه پیشِ بینایان کُنی تَرکِ ادب *** نارِ شهوت را از آن گشتی حَطَب چون نداری فِطنَت و نورِ هُدیٰ *** بهرِ کوران روی را میزن جَلا پیشِ بینایانْ حَدَث بر رویْ مال *** ناز میکُن با چنین گندیده حال!2 ----------
شیخْ سوزن زود در دریا فِکَند *** خواست سوزن را به آواز بلند صد هزاران ماهیِ اَللٰهیای *** سوزنِ زر بر لبِ هر ماهیای سر برآوردند از دریای حق *** که: «بگیر -ای شیخ- سوزنهای حق» 🔹 سوزنِ زرّین در آن دندانِ او *** که: «بگیر -ای شیخ- سوزنهای هو» 🔹 گفت: «الٰهی سوزنِ خود خواستم *** وا دِه از فَضلَت نشانِ راستم» 🔹 ماهیای دیگر درآمد در زمان *** سوزنِ او را گرفته در دهان رو بِدو کرد و بگفتش: «کِای امیر *** مُلکِ دل بِه یا چنان مُلکِ حَقیر؟! این نشانِ ظاهر است، این هیچ نیست *** باطنی جوی و به ظاهر بر مَایست» ----------
سوی شهر از باغْ شاخی آورند *** باغ و بُستان را کجا آنجا بَرند؟! خاصه باغی کاین فَلَک یک برگِ اوست *** بلکه آن مغز است و این عالَم چو پوست برنمیداری سویِ آن باغْ گام *** بویْ افزون جوی و کُن رفعِ زُکام تا که آن بو جاذِبِ جانت شود *** تا که آن بو نورِ چشمانت شود 🔹 تا که آن بو سویِ بُستانت کِشد *** وا نماید مر تو را راهِ رَشَد 🔹 چشمِ نابینات را بینا کند *** سینهات را سینۀ سینا کند گفت یوسفِ بنِ یعقوبِ نَبی *** بهرِ بو: «ألقوا عَلیٰ وَجهِ أبی!» - نسخۀ قونیه: نهان را ساتِر است.
- مثنوی شریف: ناز کم کن.