افزودن به لیست علاقه مندی
مثنوی معنوی - دفتر دوم
براساس تصحیح سید حسن میرخانی
0
دفتر دوم از کتاب شریف «مثنوی معنوی» اثر نفیس و گرانسنگ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم میگردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - گرفتاری در وادی توهّمات و تخیّلات. - اهمیّت عقل و تعقّل. - ابلیس در لباس زاهدان و دوستان. - لزوم رهایی از بند دنیا. - ملامت خلق بر اولیا به جهت جهالت. - کیفیت دعاکردن به درگاه خداوند متعال. - ایمان و تسلیم دربرابر قضا و قدر إلهی. - تعلّق انسان به عالم دنیا و فراموشی حقیقت خود.
مرتب سازی:
نتیجه
مثنوی معنوی - دفتر دوم
164حکایتکردن پیری پیشِ طبیب از رنجوریِ خود
گفت پیری مر طبیبی را که: «من *** در زَحیرم از دِماغِ خویشتن» گفت: «از پیریست آن ضعفِ دِماغ» *** گفت: «در چشمم ز ظلمت هست داغ» گفت: «از پیریست ای شیخِ قدیم» *** گفت: «پشتم درد میآید عظیم» گفت: «از پیریست ای شیخِ نَزار» *** گفت: «هرچه میخورم، نبوَد گوار» گفت: «ضعفِ معده هم از پیری است» *** گفت: «وقتِ دَم مرا دَمگیری است» گفت: «آری، اِنقِطاعِ دَم بوَد *** چون رسد پیری، دو صد علّت شود» 🔹 گفت: «کم شد شهوَتم یکبارگی» *** گفت: «از پیریست این بیچارگی» 🔹 گفت: «پایم سست شد، از ره بمانْد» *** گفت: «از پیریست، در کُنجَت نشانْد» 🔹 گفت: «پشتم چون کمانی شد دوتا» *** گفت: «از پیریست این رنج و عَنا» 🔹 گفت: «تاریک است چشمم ای حکیم» *** گفت: «کز پیریست ای مردِ حَلیم» گفت: «ای احمق، بر این بردوختی؟! *** از طبیبی تو همین آموختی؟! ای مُدَمَّغ، عقلت این دانش نداد *** که خدا هر درد را درمان نهاد؟! تو خرِ احمق ز اندک مایِگی *** بر زمین مانْدی ز کوتَهپایگی» پس طبیبش گفت: «کای عمرِ تو شصت *** این غضب وین خشم هم از پیری است چون همه *** اجزا و اعضا شد نَحیفخویشتنداریّ و صبرت شد ضعیف بر نتابد دو سخن، زآن هِی کُنَد *** تابِ یک جرعه ندارد، قِی کُند» ----------